Στην πραγματικότητα αυτό αφορά όλους, είτε το καταλαβαίνουν είτε όχι. Διότι τα σκοτάδια βρίσκονται μέσα σε όλους μας ανεξαιρέτως, είτε το δεχόμαστε είτε όχι.
Για να πραγματοποιήσει όμως κάποιος αυτή την Ψυχολογική Εργασία στον εαυτό του, θα πρέπει πρώτα να κατανοήσει πλήρως τον λόγο για να το κάνει αυτό.
Και είναι λογικό πως κανείς δεν θα ξεκινούσε ένα τέτοιο εγχείρημα αν δεν γνώριζε πρώτα τον λόγο που πρέπει να το κάνει.
Ακόμα και αν κάποιος ξεκινούσε κάτι τέτοιο χωρίς να καταλαβαίνει πλήρως τον λόγο, είναι προφανές ότι η προσπάθειά του δεν θα είχε καμία συνέχεια και θα απομακρύνονταν σύντομα από αυτό.
Η βάση λοιπόν, τα θεμέλια της Ψυχολογικής Εργασίας πάνω στον εαυτό μας, βρίσκονται στο κατά πόσο εμείς συναισθανόμαστε την εσωτερική μας κατάσταση.
Γι' αυτό, είναι πολύ σημαντικό να επανεκτιμούμε καθημερινά την κατάστασή μας και να βλέπουμε τον εαυτό μας έτσι όπως είναι, χωρίς να δικαιολογούμε ή να καταδικάζουμε. Αυτό μπορεί να γίνει μέσω της αίσθησης της ψυχολογικής Αυτοπαρατήρησης ή ψυχολογικού διαχωρισμού.
Επομένως είναι θεμελιώδες το να καλλιεργούμε από στιγμή σε στιγμή αυτή την Αίσθηση σε μας, αν ποθούμε την πλήρη και οριστική Απελευθέρωση.
Και δεν γίνεται να ποθήσουμε έναν τέτοιο σκοπό αν πρώτα δεν αντιληφθούμε τι σημαίνει αυτό, ποια είναι η αξία του και κυρίως να κατανοήσουμε τη δική μας εσωτερική ελαττωματική κατάσταση.
Είναι δεδομένο πως μόνον αυτός που νοιώθει ότι τον πνίγουν τα σκοτάδια θα στραφεί για να αναζητήσει το φως. Οι υπόλοιποι που ζουν και αυτοί μέσα στα σκοτάδια, απλώς δεν το αντιλαμβάνονται.
Παρ' όλα αυτά η Γνώση αυτή απευθύνεται σε όλους ανεξαιρέτως, για να έχει ο καθένας ευκαιρία στην απελευθέρωση.
Τα σκοτάδια αυτά για τα οποία γίνεται λόγος, είναι ασφαλώς το σύνολο των ψυχικών επιπροσθέτων που ο καθένας κουβαλάει μέσα του. Δηλαδή, όλα αυτά τα στοιχεία ή εγώ που τελικά αποτελούν το σκοτεινό και πολυπρόσωπο ψυχολογικό Εγώ, κοινώς τον εαυτό μας.
Η Συνείδησή μας βρίσκεται εγκλωβισμένη μέσα στα διάφορα ψυχολογικά στοιχεία όπως αυτά του θυμού, του φθόνου, της λαιμαργίας, της λαγνείας, της απληστίας, της τεμπελιάς, της υπερηφάνειας κτλ.
Αυτή είναι εκ των πραγμάτων και η ψυχολογική μας φυλακή που μας κρατά δέσμιους των σκοταδιών. Και είναι προφανές ότι και τα σκοτάδια έχουν το δικό τους φως, το ψεύτικο συναίσθημα του Εγώ.
Ο μόνος τρόπος να απελευθερωθούμε από αυτή τη φυλακή των σκοταδιών είναι να πεθάνουμε θεληματικά, συνειδητά ως προς το ψυχολογικό Εγώ και όλα τα στοιχεία του.
Τότε η Συνείδηση απελευθερώνεται σιγά σιγά, επιστρέφοντας στο σημείο εκκίνησής της, στο αληθινό ΕΙΝΑΙ και μετατρέπεται σε μια ισχυρή Ψυχή.
Υπάρχει μόνο ένας τρόπος για να πεθάνει το ψυχολογικό Εγώ μέσα μας. Είναι ο από στιγμή σε στιγμή ψυχολογικός διαχωρισμός από τα διάφορα εγώ - ελαττώματα που εκφράζονται αυθόρμητα μέσα μας και η άμεση ικεσία προς την ιδιαίτερη Θεϊκή μας Μητέρα για να προβεί στην εκμηδένισή τους με το δόρυ που αυτή κατέχει.
Οποιοσδήποτε άλλος τρόπος από αυτή τη μέθοδο που υποδεικνύεται πιο πάνω, δεν θα μπορούσε να έχει κανένα ουσιώδες, αντικειμενικό αποτέλεσμα.
Θα κλείσουμε με τα λόγια του Αξιοσέβαστου Δάσκαλου Σαμαέλ Αούν Βεόρ: «Οποιαδήποτε προσπάθεια απελευθέρωσης όσο μεγαλειώδης και αν είναι, αν δεν λάβει σοβαρά υπόψη της την αναγκαιότητα της διάλυσης του Εγώ, είναι καταδικασμένη στην αποτυχία».
Το παρακάτω κείμενο είναι απόσπασμα από το βιβλίο «Η Μεγάλη Ανταρσία» του αξιοσέβαστου Δάσκαλου Σαμαέλ Αούν Βεόρ.
Κεφάλαιο 11
ΤΑ ΣΚΟΤΑΔΙΑ
Ένα από τα πιο δύσκολα προβλήματα της εποχής μας σίγουρα είναι ο πολύπλοκος λαβύρινθος των θεωριών.
Αναμφίβολα αυτούς τους καιρούς έχουν πολλαπλασιαστεί υπερβολικά σε όλα τα μέρη οι ψευδο-εσωτεριστικές και ψευδο-αποκρυφιστικές σχολές.
Το εμπόριο ψυχών, βιβλίων και θεωριών είναι τρομακτικό. Είναι σπάνιος εκείνος που ανάμεσα στον ιστό τόσων αντιφατικών ιδεών καταφέρνει στ’ αλήθεια να βρει τον μυστικό δρόμο.
Το πιο σοβαρό απ’ όλα αυτά είναι η διανοητική γοητεία. Υπάρχει η τάση να τρέφεται κανείς αυστηρά με διανοητικό τρόπο, με όλα όσα φτάνουν στο νου.
Οι αργόσχολοι της διανόησης δεν ικανοποιούνται πια με όλη αυτή την υποκειμενική και γενικού τύπου βιβλιοθήκη που αφθονεί στις αγορές βιβλίων, αλλά τώρα σαν αποκορύφωμα όλων, γεμίζουν επίσης και παθαίνουν δυσπεψία με το φτηνό ψευδο-εσωτερισμό και ψευδο-αποκρυφισμό που αφθονεί παντού όπως τα ζιζάνια.
Το αποτέλεσμα όλων αυτών των ασυναρτησιών είναι η σύγχυση και ο έκδηλος αποπροσανατολισμός των απατεώνων της διάνοιας.
Διαρκώς δέχομαι γράμματα και βιβλία κάθε είδους. Οι αποστολείς όπως πάντα με ρωτούν για αυτή ή την άλλη σχολή, για αυτό ή εκείνο το βιβλίο. Εγώ περιορίζομαι να απαντώ τα εξής: «Αφήστε την νοητική τεμπελιά, εσάς δεν υπάρχει λόγος να σας ενδιαφέρει η ζωή των άλλων, διαλύστε το ζωικό εγώ της περιέργειας, δεν πρέπει να σας ενδιαφέρουν οι ξένες σχολές, σοβαρευτείτε, γνωρίστε τον εαυτό σας, μελετήστε τον εαυτό σας, παρατηρήστε τον εαυτό σας κ.λπ., κ.λπ., κ.λπ.».
Πραγματικά το σημαντικό είναι να γνωρίσετε τον εαυτό σας βαθιά, σε όλα τα επίπεδα του νου.
Τα σκοτάδια είναι η ασυνειδησία, το φως είναι η Συνείδηση. Οφείλουμε να επιτρέψουμε στο φως να εισχωρήσει στα ίδια μας τα σκοτάδια. Ασφαλώς το φως έχει την δύναμη να νικήσει τα σκοτάδια.
Δυστυχώς οι άνθρωποι βρίσκονται αυτοεγκλωβισμένοι μέσα στο δύσοσμο και βρόμικο περιβάλλον του ίδιου τους του νου, λατρεύοντας το αγαπημένο τους Εγώ.
Δεν θέλουν να καταλάβουν οι άνθρωποι ότι δεν είναι κύριοι της ίδιας τους της ζωής. Σίγουρα ο καθένας ελέγχεται εσωτερικά από πολλά άλλα πρόσωπα. Θέλω να αναφερθώ με έμφαση σε όλη αυτή την πολλαπλότητα των εγώ που φέρουμε μέσα μας.
Προφανώς καθένα από αυτά τα εγώ βάζει στο νου μας αυτό που πρέπει να σκεφτούμε, στο στόμα μας αυτό που πρέπει να πούμε, στην καρδιά μας αυτό που πρέπει να αισθανθούμε κ.λπ.
Υπό αυτές τις συνθήκες η ανθρώπινη προσωπικότητα δεν είναι παρά ένα ρομπότ, κυβερνούμενο από διαφορετικά πρόσωπα που διεκδικούν την υπεροχή και επιδιώκουν τον ανώτατο έλεγχο των κύριων κέντρων της οργανικής μηχανής.
Στο όνομα της αλήθειας πρέπει να διαβεβαιώσουμε επίσημα ότι το φτωχό «Διανοητικό Ζώο» που εσφαλμένα ονομάζεται άνθρωπος, αν και θεωρεί τον εαυτό του πολύ ισορροπημένο, ζει σε πλήρη ψυχολογική ανισορροπία.
Το διανοητικό θηλαστικό σε καμιά περίπτωση δεν είναι μονόπλευρο, αν ήταν έτσι θα ήταν ισορροπημένο.
Το «Διανοητικό Ζώο» είναι δυστυχώς πολύπλευρο και αυτό και αυτό έχει αποδειχθεί κατά κόρον.
Πως θα μπορούσε να είναι ισορροπημένο το λογικό ανθρωποειδές; Για να υπάρχει τέλεια ισορροπία χρειάζεται αφυπνισμένη Συνείδηση.
Μόνο το φως της Συνείδησης κατευθυνόμενο όχι από τις γωνίες αλλά με πλήρως κεντρική μορφή πάνω μας, μπορεί να βάλει τέλος στις αντιθέσεις, στις ψυχολογικές αντιφάσεις και να εγκαταστήσει σε μας την πραγματική εσωτερική ισορροπία.
Αν διαλύσουμε όλο αυτό το σύνολο των εγώ που φέρουμε μέσα μας, έρχεται η Αφύπνιση της Συνείδησης και σαν συνέπεια η αληθινή ισορροπία του ίδιου μας του ψυχισμού.
Δυστυχώς οι άνθρωποι δεν θέλουν να αντιληφθούν την ασυνειδησία στην οποία ζουν, κοιμούνται βαθιά.
Αν οι άνθρωποι ήταν αφυπνισμένοι, καθένας θα αισθανόταν τους συνανθρώπους του στον εαυτό του.
Αν οι άνθρωποι ήταν αφυπνισμένοι, οι συνάνθρωποί μας θα μας αισθάνονταν στο εσωτερικό τους.
Τότε προφανώς οι πόλεμοι δεν θα υπήρχαν και όλη η Γη θα ήταν στ' αλήθεια ένας παράδεισος.
Το φως της Συνείδησης δίνοντάς μας πραγματική ψυχολογική ισορροπία, έρχεται να βάλει κάθε πράγμα στην θέση του και αυτό που πριν ερχόταν σε ενδόμυχη σύγκρουση με μας, εκ των πραγμάτων μένει στην κατάλληλη θέση του.
Είναι τέτοια η ασυνειδησία του πλήθους, που ούτε καν είναι ικανοί να αντιληφθούν την εγγενή σχέση ανάμεσα στο Φως και την Συνείδηση.
Αναμφισβήτητα Φως και Συνείδηση είναι δύο όψεις του ίδιου πράγματος. Όπου υπάρχει Φως υπάρχει Συνείδηση.
Η ασυνειδησία είναι σκοτάδια και αυτά υπάρχουν στο εσωτερικό μας.
Μόνο μέσα από την ψυχολογική αυτοπαρατήρηση επιτρέπουμε στο φως να εισχωρήσει στα ίδια μας τα σκοτάδια.
«Το φως ήρθε στα σκοτάδια, όμως τα σκοτάδια δεν το κατάλαβαν».
