ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ

Ο περισσότερος κόσμος σίγουρα δεν αγνοεί την ύπαρξη των κολάσεων, για τους περισσότερους όμως αυτό μοιάζει επουσιώδες, φαίνεται πως είναι το τελευταίο πράγμα που τους απασχολεί στη ζωή τους, ίσως επειδή νοιώθουν ότι αυτό το θέμα απλώς δεν τους αφορά, ίσως επειδή είναι πεπεισμένοι ότι έχουν ήδη “σωθεί” επειδή κάποιος έτσι τους το είπε.

Αυτό οφείλεται ασφαλώς στο ψεύτικο συναίσθημα του Εγώ, που δίνει σε κάποιον μια λανθασμένη, ψευδή θεώρηση των πραγμάτων και της ζωής γενικότερα.

Μέσα σ' αυτό το ψεύτικο συναίσθημα του Εγώ, οι άνθρωποι ζουν ολόκληρη τη ζωή τους χωρίς να το καταλαβαίνουν, πιστεύοντας αμετάκλητα ότι είναι οι ίδιοι κύριοι της ζωής και του εαυτού τους.

Το σκοτεινό και πολυπρόσωπο ψυχολογικό ΕΓΩ για να συνεχίσει να υπάρχει, αυτο-εξαπατάται και εξαπατά, νομίζοντας ότι κάποιος μπορεί να σώσει την ψυχή του με το να "πιστεύει", να κάνει καλές πράξεις, να εκκλησιάζεται, να μελετά τις Ιερές Γραφές κτλ. χωρίς να χρειάζεται απαραίτητα να επικεντρώνεται στη διάλυση των ψυχολογικών του ελαττωμάτων.

Όμως, θα πρέπει να λάβουμε σοβαρά υπόψη μας ότι όσο το ψυχολογικό ΕΓΩ είναι ζωντανό μέσα μας, είμαστε όλοι υποψήφιοι για την απώλεια και τον Δεύτερο Θάνατο.

Επειδή το ψυχολογικό ΕΓΩ πρέπει πάντα να έχει ένα τέλος και αν εμείς δεν εργαστούμε όσο είμαστε εν ζωή για να εξαλείψουμε από το εσωτερικό μας τα ψυχολογικά επιπρόσθετα ή Εγώ που εμείς οι ίδιοι δημιουργήσαμε και κουβαλάμε μέσα μας, τότε θα πρέπει αυτή τη δουλειά να την αναλάβει η Φύση με τον πλέον οδυνηρό τρόπο, μέσα στο εσωτερικό του πλανήτη στις επονομαζόμενες κολάσεις ή παραδιαστάσεις.

Το παρακάτω κείμενο είναι ένα μικρό απόσπασμα από το βιβλίο “Ναι υπάρχει κόλαση, Ναι υπάρχει Διάβολος, Ναι υπάρχει Κάρμα” του Αξιοσέβαστου Δάσκαλου Σαμαέλ Αούν Βεόρ, το οποίο μπορεί να μας δώσει μια γεύση από την τρομακτική πραγματικότητα των βυθισμένων κόσμων της κόλασης ή παραδιαστάσεων, που βρίσκονται στα έγκατα του πλανητικού οργανισμού στον οποίο ζούμε.

Πέμπτος Δαντικός Κύκλος ή Βυθισμένη Σφαίρα του Άρη

Φίλοι, κύριοι, κυρίες, θα συνομιλήσουμε τώρα λιγάκι σχετικά με την πέμπτη φυσική παραδιάσταση ή του Άρη κάτω από τον γεωλογικό φλοιό του γήινου κόσμου μας.

Πριν από όλα, αρμόζει να διευκρινίσουμε κατά τρόπο εμφατικό, πως δεν βρισκόμαστε εδώ περιγράφοντας το ορυκτό βυθισμένο βασίλειο του πλανήτη Άρη αυτό καθ’ εαυτό.

Αναφερόμαστε αποκλειστικά σε αυτό το παραδιαστατικό τμήμα που είναι τοποθετημένο κάτω από την επιδερμίδα της Γης, συσχετισμένο με την δόνηση του τύπου του Άρη.

Ούτε μιλάω για τον ουρανό του Άρη, ούτε για τον αναφερόμενο πλανήτη. Αυτό που λέγω αναφέρεται αποκλειστικά στην πέμπτη χαμηλή παραδιάσταση του πλανήτη μας Γη και αυτό είναι όλο.

Μου αρέσει να διευκρινίζω όλα αυτά, με τον σκοπό να αποφύγω κακές ερμηνείες, καθότι ο νους, όπως είναι ήδη γνωστό, μπορεί να πέσει σε πολλά λεπτά σφάλματα.

Στον πέμπτο Δαντικό κύκλο, εξέχουν ασυζητητί οι είρωνες, οι βίαιοι, οι υψηλόφρονες, εγωιστές, υπερήφανοι άνθρωποι.

Στις κολάσεις του πλανήτη Άρη, αυτόν καθ’ εαυτόν, όπως ήδη μελετήσαμε στο βιβλίο μας με τον τίτλο «Τα τρία βουνά», ανακαλύπτει ο εσωτεριστής ερευνητής τρομερούς Ακουελάρες (Νυχτερινή συνάντηση μάγων και μαγισσών), εκπληκτικούς τεμπέληδες, τρομερές στρίγκλες, Μπρούχες, Καλχόνας (Μαύρες μάγισσες) ή όπως θέλετε να τους ονομάζετε.

Όμως, στον πέμπτο Δαντικό κύκλο κάτω από την επιδερμίδα της Γης, τμήμα τύπου Άρεως, σίγουρα δεν ξεχωρίζουν οι οπαδοί της Σελήνης με τους αηδιαστικούς τους τεμπέληδες, που τόσο τρόμαζαν τους Τρώες στις Στροφάδες νήσους του Αιγαίου πελάγους.

Εδώ ο Δάντης Αλιγκιέρι, ο παλιός Φλωρεντινός μαθητής του Βιργίλιου του ποιητή της Μάντουα, ανάμεσα στα θολά νερά και στην βρωμερή λάσπη βλέπει μόνον πολλούς υπερήφανους, που εδώ πάνω στην επιφάνεια της γης λάμπουν αγέρωχοι στα πλούσια παλάτια και στα επιδεικτικά μέγαρα.

Το πλέον οδυνηρό αυτής της βδελυρής περιοχής, είναι το να πρέπει να συναντάται καθένας από τους απολεσθέντες με τις ίδιες τους τις χιλιετείς διαβολικές δημιουργίες.

Ασυζητητί, η συνείδηση μποτιλιαρισμένη σε όλα αυτά τα ψυχικά ακόλουθα που αποτελούν το Εγώ, τον «εμένα τον ίδιο», τον «εσένα τον ίδιο», πρέπει να αντιμετωπίζει τον εαυτό της με όλα της τα στοιχεία.

Εγώ είδα σε εκείνες τις βυθισμένες περιοχές πολλή λάσπη, στάσιμα νερά και υπέρτατο πόνο.

Ακόμα θυμάμαι με τρόμο κάποιο απελπισμένο πλάσμα το οποίο βυθισμένο ανάμεσα σε εκείνο τον βόρβορο της πικρίας, απελπισμένο προσπαθούσε να κρυφτεί από τα απαίσια βλέμματα ορισμένων ανατριχιαστικών τεράτων, που στο βάθος του ίδιου του δικού του ψυχισμού ήταν Εγώ που προσωποποιούσαν βιαιότητες, μέρη του ίδιου του του εαυτού.

Να αποφεύγεις το ίδιο σου τον εαυτό; το Εγώ να αποφεύγει το Εγώ; φόβος, τρόμος!

Η συνείδηση, εμπρός στον εαυτό της, αντιμέτωπη με το μακιαβελικό βασανιστήριο αδύνατο να περιγραφεί με λόγια.

Εκείνα τα Εγώ, μέρη του ζωντανού πλάσματος που από αυτά ήθελε να ξεφύγει, δεν είχαν τα μάτια μπροστά όπως οι υπόλοιποι θνητοί· αυτά τα απαίσια μάτια βρίσκονταν δεξιά και αριστερά σαν αυτά των πουλιών.

Ήταν ψυχικά ακόλουθα της βίας, που φέροντας συμβολικά όπλα ήθελαν να επιτεθούν στο πλάσμα που κρύβονταν, και δίχως άλλο, αυτό το τελευταίο και οι επιτιθέμενοί του ήταν όλοι ψυχικά ακόλουθα, μέρη αποτελούμενα από το ίδιο Εγώ, το Εγώ πληθυνόμενο στην ολότητά του. Να κυλιούνται ανάμεσα σε τόση λάσπη, να αποφεύγουν τον εαυτό τους, να αισθάνονται τρόμο από τον ίδιο τους τον εαυτό, το Εγώ να αντιμετωπίζει το Εγώ, μέρη του εαυτού μου να αντιμετωπίζουν τον ίδιο μου τον εαυτό, είναι οπωσδήποτε ο τρόμος των τρόμων, το ανείπωτο, ο τρόμος που δεν έχει λόγια για να εκφρασθεί.

Έτσι είναι πως η συνείδηση των μακαριτών, στην πέμπτη παραδιάσταση του πλανήτη Γη, καταλήγει να γνωρίσει τις ίδιες της τις κακίες, τους ίδιους της τους τρόμους, τις ασυνήθεις βίες, τον απαίσιο θυμό.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Αγαπημένε Δάσκαλε, έχω παρατηρήσει πως αναφερόμενοι στον πέμπτο Δαντικό κύκλο του πλανήτη Άρη, μας λέτε πως εκεί υπάρχουν Ακουελάρες και ξεσπάσματα θυμού δίχως άλλο, όταν αναφέρεστε στον τέταρτο Δαντικό ηλιακό κύκλο μας πληροφορείτε πώς σε ότι αφορά το άστρο Ήλιος, είναι καθαρό από Εγώ, αν και ο Άρης αντιστοιχεί ένα βήμα προς τα εμπρός στην διαδικασία της μυήσεως. Εάν κατανοείτε την ερώτηση μου, θα θέλατε να την ξεκαθαρίσετε;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Διακεκριμένε φίλε, Έχω πει στο ορυκτό βυθισμένο βασίλειο του Άρη, δηλαδή στις Κολάσεις του πλανήτη Άρη μπορεί ο εσωτεριστής ερευνητής να συνάντηση βεβαίως τις καταχθόνιες στρίγκλες και τους φοβερούς τους Ακουελάρες· όχι στον ουρανό του ούτε στην πλανητική του επιφάνεια. Έχω πει επίσης πως στο ορυκτό βυθισμένο βασίλειο του Ήλιου που μας φωτίζει και δίνει ζωή, μέσα στις απλώς φυσικές παραδιαστάσεις του, τα πάντα είναι καθαρά. Εκεί δεν βλέπουμε τους οπαδούς της Σελήνης, ούτε τους ανατριχιαστικούς τεμπέληδες, ούτε τους ακολούθους του Σίμωνα του μάγου· θα ήταν παράλογο να υποθέσουμε ακόμη και για μια στιγμή πως θα μπορούσαν να ζήσουν μέσα στα σωθικά του ακτινοβολούντος Ήλιου, οι οπαδοί του αριστερού χεριού και οι μάντεις του Πύθωνα.

Είναι φανερό πως οι ηλιακές δονήσεις θα κατέστρεφαν, θα εξουδετέρωναν αμέσως κάθε ακάθαρτη ύπαρξη.

Επαναλαμβάνω αυτό που προηγουμένως είπα: στον Ήλιο μπορούν να κατοικούν επίσημα μόνον τα ηλιακά πνεύματα, τα άρρητα όντα τα οποία βρίσκονται πιο πέρα από το καλό και το κακό.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Λέτε εσείς πως στην πέμπτη παραδιάσταση του πλανητικού οργανισμού, μερικά Εγώ αντιμετωπίζουν άλλα και ότι επίσης η συνείδηση αντιμετωπίζει αυτά τα Εγώ τα τρομερά κακά από την οργισμένη φύση τους.

Σημαίνει αυτό πως η συνείδηση είναι ένας τρίτος σε διαφωνία, και αποτελεί μέρος του «εμένα ο ίδιος»;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Διακεκριμένε κύριε, η ερώτηση σας είναι σημαντική και με τη μεγαλύτερη ευχαρίστηση θα σπεύσω να σας τη διευκρινίσω.

Πριν απ’ όλα είναι επείγον να ξέρουμε πως το Εγώ, το «εμένα ο ίδιος», το «εσένα τον ίδιο», δεν είναι κάτι ατομικό.

Βεβαίως το Εγώ είναι ένα σύνολο από ψυχικά ακόλουθα· αυτά τα τελευταία μπορούμε επίσης να τα επονομάσουμε Εγώ.

Το δικό μας Εγώ, λοιπόν, είναι ένα σύνολο από μικρά Εγώ φιλόνικα και φωνακλάδικα, τα οποία κουβαλάμε μέσα μας.

Εάν αυτά τα ονομάσουμε δαιμόνια, δεν θα διαπράξουμε ειδικό καθοριστικό λάθος.

Αναλύοντας προσεκτικά αυτό το θέμα, μπορούμε να φθάσουμε στο λογικό συμπέρασμα πως τέτοια εγώ-δαιμόνια, προσωποποιούν καθαρά τα ψυχολογικά μας ελαττώματα.

Σας προσκαλώ, κύριοι και κυρίες, να καταλάβετε συγκεκριμένα πως κάθε ένα από αυτά τα εγώ-διαβόλους, φέρει στο εσωτερικό του ορισμένο ποσοστό καλά καθορισμένο από την ίδια μας την συνείδηση.

Στην πέμπτη φυσική παραδιάσταση του πλανήτη μας Γη, συμβαίνει πως η συνείδηση αντιμετωπίζει τον ίδιο της τον εαυτό, αυτογνωρίζεται κοιτάζοντας τον εαυτό της με πολλά μάτια από πολλές γωνίες, ανάλογα με κάθε ένα από τα Εγώ της.

Είναι αναμφίβολο πως η συνείδηση προσπαθεί να αποφεύγει τον εαυτό της, τα ίδια της τα αντιπροσωπευτικά ελαττώματα, τις ίδιες της τις διαβολικές δημιουργίες.

Καταλήγει καθόλου ευχάριστο για τους μακαρίτες το να προσπαθούν να αποφεύγουν τον εαυτό τους, να αισθάνονται τρόμο για τον εαυτό τους, να προσπαθεί ένα μέρος των φοβερών και τρομερών βλεμμάτων να κρύβεται από τα άλλα μέρη του ίδιου του του εαυτού.

Θέλω να βοηθήσω με κάποιον τρόπο όλους εκείνους που με ακούνε, χρησιμοποιώντας αυτή την φορά ένα παράδειγμα πολύ ακριβές.

Εδώ στο Μεξικό, στην είσοδο του Κάστρου του Chapultepek έχουμε το σαλόνι των καθρεπτών, οι επισκέπτες βλέπουν τον εαυτό τους σε κάθε ένα από αυτά τα κρύσταλλα κατά τρόπο εντελώς διαφορετικό.

Μερικοί καθρέπτες από αυτούς αποσυνθέτουν την φιγούρα μας, κάνοντας μας να φαινόμαστε σαν γίγαντες άλλων καιρών, άλλοι μας δίνουν την θέα ασήμαντων νάνων, άλλος είναι αυτός που μας δίνει την όψη κοντόχονδρων φιγούρων τρομακτικά παχύσαρκων· σε άλλους μακριές παραμορφωμένες φιγούρες, λεπτές και ανατριχιαστικές· σε άλλους παραμορφώνεται η όψη μας, κάνοντας την να εμφανίζεται με χέρια και πόδια τερατώδη κτλ.

Φανταστείτε για μια στιγμή κάθε μία από αυτές τις φιγούρες να ήταν κάποιο από τα Εγώ μας, ζωντανή προσωποποίηση των λαθών μας.

Τι θα συνέβαινε με όλα αυτά τα πλάσματα των πολλαπλών καθρεπτών, μέρη του «Εγώ ο ίδιος», του «εμένα τον ίδιο», του Εγώ που φέρουμε μέσα μας, εάν τρομοκρατημένα το κάθε ένα από αυτά θα ήθελε ανεξάρτητα να φεύγει από τα άλλα;

Εμείς μετατρεμμένοι σε όλα αυτά τα πολλαπλά Εγώ, κάθε ένα από τα μέρη μας τρομοκρατημένα από κάθε ένα από τα μέρη μας, κάθε τρόμος τρομοκρατημένος από κάθε τρόμο· αυτό είναι ένα βασανιστήριο χειρότερο και από εκείνο του Ταντάλου· να εκεί λοιπόν το βασανιστήριο στον πέμπτο Δαντικό κύκλο.

Βεβαίως κύριοι και κυρίες, το Εγώ που φέρουμε μέσα μας, αποτελείται από χιλιάδες δαιμόνια Εγώ, που αντιπροσωπεύουν τα ψυχολογικά μας ελαττώματα.

Συμβαίνει πως τέτοιο άθροισμα διαβόλων, ελέγχουν την οργανική μηχανή εδώ στον φυσικό κόσμο και δεν διατηρούν καμία συμφωνία μεταξύ τους.

Όλα αυτά μάχονται για την κυριαρχία, όλα τους θέλουν να ελέγχουν τα βασικά κέντρα της οργανικής μηχανής· όταν ένα από αυτά κυβερνάει για μια στιγμή αισθάνεται σαν αφεντικό, ο αρχηγός, ο μοναδικός, δίχως άλλο, μετά εκθρονίζεται και γίνεται άλλο ο αρχηγός.

Τώρα θα σας εξηγήσω, κύριοι και κυρίες, τον λόγο για τον οποίο τα ανθρώπινα πλάσματα είμαστε γεμάτα από εσωτερικές αντιθέσεις. Εάν μπορούσαμε να δούμε τον εαυτόν μας σε έναν καθρέπτη ολόσωμο, έτσι όπως είμαστε, θα αισθανόμασταν τρομοκρατημένοι από τον εαυτό μας.

Αυτό το τελευταίο είναι ένα συγκεκριμένο γεγονός της πέμπτης φυσικής παραδιάστασης του πλανήτη Γη· δίχως άλλο, στην αναφερθείσα σκοτεινή περιοχή, ο τρόμος είναι ακόμη πιο ωμός, πιο ρεαλιστικός, μέχρι τέτοιου σημείου ώστε κάθε ένα από τα μέρη φεύγει χωρίς παρηγοριά, τρομαγμένο, προσπαθώντας να κρυφτεί από κάθε ένα των άλλων μερών.

Η συνείδηση χωρισμένη σε πολλαπλά κομμάτια, τρόμος της κολάσεως, μυστήριο, τρομερά πράγματα των σκοταδιών του Μίνωα. Αχ! Αχ! Αχ!

ΕΡΩΤΗΣΗ: Αν και είναι φανερό πως αυτή η φυσική παραδιάσταση του πλανήτη μας Γη είναι πολύ πιο πυκνή και υλική από ότι οι άλλες, θα θέλατε να μας εξηγήσετε ποια στοιχεία είναι χαρακτηριστικά της πυκνότητάς της;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: κύριε, φίλοι, βεβαίως ο πέμπτος Δαντικός κύκλος είναι πιο πυκνός από ότι οι τέσσερις προηγούμενοι, πράγμα το όποιο οφείλεται στην ατομική του σύνθεση.

Πρέπει να ξέρετε πως κάθε άτομο της πέμπτης βυθισμένης περιοχής φέρει στην κοιλιά του 48Ο άτομα του Ιερού Απόλυτου Ήλιου.

Είναι φανερό λοιπόν, πως η πέμπτη βυθισμένη περιοχή έχει ως αποτέλεσμα να είναι πολύ περισσότερο χονδροειδής από ότι οι προηγούμενες· κατά συνέπεια η οδύνη είναι μεγαλύτερη εκεί.

Εκατομμύρια απολεσθέντων κατοικούν σε αυτήν την ζώνη της Γης, άτομα που χτυπιούνται διαρκώς μεταξύ τους πληγώνοντας ο ένας τον άλλον, βλάσφημοι που καταριούνται τον αιώνιο ζώντα Θεό, πρόσωπα γεμάτα μίσος και εκδίκηση, υπερήφανοι, οργισμένοι, επιθετικοί, δολοφόνοι και κακεντρεχείς. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι πιστεύουν πως προχωρούν πολύ καλά· κανείς δεν υποθέτει ούτε και για μία στιγμή πως βαδίζει από τους δρόμους των σκοταδιών και του τρόμου και πως τα πάει άσχημα. Όλοι αυτοί αισθάνονται άγιοι και ταλαντούχοι· μερικοί από αυτούς αυτοθεωρούνται, κατατάσσοντας τον εαυτό τους σαν θύματα της αδικίας· όλοι τους γενικά κορδώνονται πως είναι δίκαιοι.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Σχετικά με τις εννέα εργασίες που πραγματοποιούνται στο δεύτερο βουνό της ανάστασης, θα θέλατε να μας πείτε ποια είναι η διαφορά μεταξύ της δουλειάς της πέμπτης παραδιάστασης του πλανήτη Άρη και του πέμπτου Δαντικού κύκλου του πλανήτη Γη;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Φίλε, φίλοι, σας καλώ να κατανοήσετε το τι είναι η εργασία της διάλυσης του Εγώ. Αναμφίβολα όταν βυθιζόμαστε στις δικές μας ατομικές κολάσεις μέσω του διαλογισμού με τον σκοπό να κατανοήσουμε αυτά ή εκείνα τα ψυχολογικά ελαττώματα, είναι αναντίρρητο πως ερχόμαστε σε επαφή με αυτήν ή εκείνη την φυσική παραδιάσταση.

Αφού η πέμπτη βυθισμένη περιοχή είναι το βασικό τμήμα της οργής, εμφανώς με το να προσπαθούμε να κατανοήσουμε κατά τρόπον απόλυτο τις διάφορες διαδικασίες του θυμού, της ενόχλησης, του θάρρους, της βίας, της υπεροπτικότητας κτλ, ερχόμαστε σε επαφή με τον αναφερθέντα πέμπτο Δαντικό κύκλο.

Είναι απαραίτητο να κάνουμε μία καθαρή διαφοροποίηση, μεταξύ εκείνων των απάνθρωπων στοιχείων που σχετίζονται με τους εννέα Δαντικούς κύκλους του πλανήτη Γη, κάτω από την επιδερμίδα αυτού του θλιβερού κόσμου, και τα παρασυνείδητα στοιχεία μέσα στον ψυχισμό μας, που διατηρούν στενή σχέση με τις κολάσεις της Σελήνης, του Ερμή, Αφροδίτης, Ήλιου, Άρη, Δία, Κρόνου, Ουρανού και Ποσειδώνα.

Όμως ακούστε με καλά, κύριοι και κυρίες για να μην υπάρχουν συγχύσεις· κάνετε διαχωρισμό μεταξύ ουρανών και κολάσεων· ο ουρανός του κάθε ενός από αυτούς τους αναφερθέντες πλανήτες, είναι τελείως διαφορετικός από την κόλαση του καθενός από τους ίδιους.

Να μαθαίνετε πάντα να τοποθετείτε οποιαδήποτε πλανητική κόλαση μέσα στο βυθισμένο ορυκτό βασίλειο του ίδιου του πλανήτη.

Ο ουρανός είναι κάτι διαφορετικό· είναι περιοχή φωτός, αρμονίας, ευτυχίας.

Δεν θα μπορούσαμε να εισέλθουμε σε οποιονδήποτε από αυτούς τους πλανητικούς ουρανούς, χωρίς προηγουμένως να έχουμε εργαστεί στις αντίστοιχες κολάσεις τους.

Κοιτάξτε τα πράγματα από αυτήν την άποψη: είναι φανερό πως ποτέ δεν θα μπορούσαμε να εισέλθουμε στον ουρανό του Άρη, χωρίς προηγουμένως να έχουμε εργασθεί στην Αρειανή κόλαση, μέσα στα ζωντανά σωθικά του ίδιου του βυθισμένου ορυκτού βασιλείου.

Στην κόλαση του Άρη, στις φυσικές του παραδιαστάσεις, πρέπει να εξαλείφουμε ορισμένες ψυχικές μαγγανικές καταστάσεις, παρασυνείδητες και απάνθρωπες.

Αυτή η τάξη εργασιών, είναι δυνατή μόνο σε εκείνα τα ιερά άτομα γνωστά σαν Potestades και που ετοιμάζονται για να φθάσουν στον ουρανό του Άρη, την κατάσταση των Αρετών.

Δίχως άλλο, οποιαδήποτε εργασία ανάμεσα στα σωθικά των άλλων κόσμων του ηλιακού συστήματος, διατηρεί κάποια ψυχική σχέση με τα αντίστοιχα τμήματά του της κολάσεως του πλανήτη Γη.

Μην ξεχνάτε, κύριοι και κυρίες, τους νόμους των ανταποκρίσεων, αναλογιών και αριθμολογίας.

Ούτως ή άλλως, είναι επείγον να ξέρουμε πως εάν στις κολάσεις του πλανήτη Άρη οφείλουμε να εξαλείψουμε ψυχικές μαγγανικές παρασυνείδητες καταστάσεις, στο αντίστοιχο πέμπτο κολασμένο τμήμα του πλανήτη Γη, περιοριζόμαστε μόνο στο να εξαλείψουμε τις διαδικασίες της οργής, υπερηφάνειας κτλ.

Έκτη Βυθισμένη Σφαίρα ή του Δία

Διακεκριμένοι φίλοι, σήμερα θα μελετήσουμε με πλήρη σαφήνεια, τον έκτο δαντικό κύκλο ή του Δία, βυθισμένο κάτω από την επιδερμίδα του πλανήτη Γη.

Αναμφίβολα αυτή η παραδιαστατική περιοχή είναι ακόμη πιο πυκνή από τις πέντε προηγούμενες, οφειλόμενο στην ατομική της κατασκευή.

Είναι καλό να ξέρετε πως κάθε άτομο του έκτου Δαντικού κύκλου, φέρει στην κοιλιά του 576 άτομα του Ιερού Απόλυτου Ήλιου.

Αναντίρρητα, τέτοιος τύπος ατόμου υπερβολικά βαρύς, είναι η αίτια που προκαλεί άλλες αιτίες μιας τρομερής υλικότητας.

Οι άνθρωποι οι όποιοι ζουν βυθισμένοι σε αυτήν την περιοχή της κολάσεως, εμφανώς ελέγχονται από 576 νόμους, που κάνει από τις υπάρξεις τους κάτι υπερβολικά πολύπλοκο και δύσκολο.

Ο χρόνος γίνεται τρομακτικά αργός σε αυτήν την περιοχή· κάθε λεπτό φαίνεται ένας αιώνας και κατά συνέπεια, η ζωή γίνεται ανιαρή και ανυπόφορη.

Εάν αναλύσουμε προσεκτικά την δόνηση του Δία στην υπερβατική πλανητική του άποψη, ανακαλύπτουμε αυτήν τη μυστηριώδη δύναμη, η οποία δίνει το σκήπτρο στους βασιλείς και την μίτρα στους ιεράρχες των διαφόρων ομολογημένων θρησκειών.

Είναι λοιπόν, ο πλανήτης Δίας στο απεριόριστο διάστημα, καταπληκτικά μυστικιστικός, βασιλικός, μεγαλειώδης.

Η αντίθεσή του στην βυθισμένη παραδιάσταση, κάτω από τον γεωλογικό φλοιό του κόσμου μας, έχει εκ των πραγμάτων ως αποτέλεσμα να μετατρέπεται σε κατοικία των άθεων υλιστών, εχθρών του αιώνιου.

Σε αυτήν την περιοχή ζουν επίσης οι βλάσφημοι, εκείνοι που μισούν όλα όσα έχουν γεύση θεϊκότητας και οι αιρετικοί, αυτοί που καλλιεργούν το δόγμα του διαχωρισμού.

Αισθάνεται κανείς γεμάτος πόνο όταν παρατηρεί, όπως κοιτάζει ο Δάντης, τους τόσους σκεπτικιστές εστεμμένους με την ιερατική μίτρα και άθεους που είναι βαλμένοι μέσα στον τάφο των ίδιων τους των παθών, μίσους και περιορισμών.

Όταν σκεπτόμαστε τους μεγάλους νομοθέτες, κυρίαρχους και κύριους, που διευθύνουν τα κοινωνικά σύνολα, εμφανώς ανακαλύπτουμε τύραννους και τυραννίσκους που δημιουργούν επιπλοκές και πόνους από εδώ, από εκεί και παραπέρα.

Το αποτέλεσμα των τόσο σκοτεινών συμπεριφορών, αντιστοιχεί ακριβώς με τον έκτο Δαντικό κύκλο.

Δεν είναι λοιπόν, να εκπλήττεται κανείς πως σε αυτήν την σκοτεινή περιοχή της κατοικίας του Πλούτωνα, ο εσωτεριστής ερευνητής συναντάει όλους αυτούς τους ιεράρχες που έκαναν κατάχρηση της εξουσίας τους· είναι φανερό κατά συνέπεια πως τέτοιοι άνθρωποι υποφέρουν αφάνταστα.

Ο Δίας σαν πατρικός φίλος πάντα γενναιόδωρος, έχει την δυσοίωνη αντίθεση του σε αυτούς τους κάκιστους οικογενειάρχες, που έχοντας βουνά από αγαθά αρνούνται ψωμί, κατοικία και προστασία στα παιδιά τους.

Αναμφίβολα, σε αυτήν την έκτη σκοτεινή αβυσσαλέα περιοχή, είναι όπου αυτές οι αμαρτωλές σκιές βρίσκουν την κατοικία τους μετά θάνατον.

Συνταράσσεται η συνείδηση του ερευνητή, με το να βλέπει στην σκοτεινή, βυθισμένη περιοχή του Δία αυτούς τους σκληρούς οικογενειάρχες· όμως το πλέον περίεργο, είναι πως πάντοτε αυτοί, εδώ στον κόσμο, κάτω από το φως του ήλιου, πίστευαν για τον εαυτό τους πως είναι γεμάτοι χάρες, δίκαιοι και καλοσυνάτοι και μερικοί από αυτούς μέχρι που ήσαν βαθύτατα θρησκευόμενοι.

Υπάρχουν επίσης σε αυτήν την τρομερή κατοικία, αρχηγοί οικογενειών που πόθησαν την εσωτερική αυτοπραγμάτωση του Είναι, παρ’ όλες τις σκληρότητές τους, οι πρόγονοί τους τούς πίστευαν σαν πολύ καλούς· η συμπεριφορά τους, έξω από τις πόρτες του σπιτιού τους, ήταν φαινομενικά ορθή· οπωσδήποτε όμως, μέσα στην κατοικία τους υπήρχε θρήνος και θλίψη.

Καταπληκτικοί υπερευσεβείς με υποκριτική πραότητα και με στάσεις κωμικών· ανυπόφοροι φυτοφάγοι από αυτούς που κάνουν το φαγητό μια θρησκεία της κουζίνας.

Εγώ θα τους έλεγα υποκριτές, Φαρισαίους, ασπρισμένους τάφους, για να μιλήσω με τον τόνο του Μεγάλου Καβίρ Ιησού· δίχως άλλο, αυτό ακριβώς δεν θα το έλεγαν ποτέ οι οπαδοί τους ή εκείνοι που θα τους έβλεπαν μέσα σε ωραία σαλόνια του ψευδο-εσωτεριστικού η ψευδο-αποκρυφιστικού τύπου.

Δεν είναι καθόλου παράξενο το να βρει κανείς στην έκτη βυθισμένη υποδιαστατική περιοχή οικογενειάρχες έντιμους και ειλικρινείς, άλλα όμως τρομερά λανθασμένους· αυτό το οποίο έπρεπε να κάνουν δεν το έκαναν και αυτό που δεν έπρεπε να κάνουν, αυτό έκαναν. Ορισμένοι από αυτούς τους κυρίους ήταν καταπληκτικά φανατικοί στον κόσμο στον όποιο ζούσαν, και με ξύλο και μαστίγιο δίδαξαν θρησκεία στα παιδιά τους, λες κι αυτό θα μπορούσε να μαθευτεί με μαστιγώματα.

Απαίσια υποκείμενα τα οποία σκοτείνιασαν σπίτια πικραίνοντας τη ζωή των πλασμάτων τους.

Ο Δίας ευσπλαχνικός όπως πάντα, μεγαλόδωρος και αλτρουιστής, πρέπει να έχει την αντίθεση του, κάτω από την επιδερμίδα της Γης, στην έκτη βυθισμένη παραδιάσταση.

Ποια θα ήταν η αντίθεση της γενναιοδωρίας; ο εγωισμός, η τοκογλυφία, η κατάχρηση, αυτό είναι φανερό.

Δεν είναι λοιπόν παράξενο το να βρει κανείς, σε αυτήν την παρανθρώπινη περιοχή, αυτόν που μονοπωλεί όλα τα αγαθά της γης για τον εαυτό του, όπως ένας Σαναγκαμπρίλ και οι οπαδοί του.

Έτσι λοιπόν, κάθε θρησκευτική αντίθεση, κάθε αντιπαραβολή του Δία, πρέπει να συναντάται αναπόφευκτα στον έκτο κύκλο κολάσεως κάτω από την επιδερμίδα της Γης.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Αγαπημένε Δάσκαλε, έχω παρατηρήσει πως αναφέρετε ότι ο χρόνος είναι τρομαχτικά μακρύς, πως τα λεπτά φαίνονται αιώνες πράγμα που οφείλεται στην μεγάλη πυκνότητα αυτής της βυθισμένης περιοχής του Δία. Είναι ο χρόνος μακρύς για τα βάσανα ή τα βάσανα είναι μακρά για τον χρόνο;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Διακεκριμένε κύριε που κάνετε την ερώτηση, ας μου επιτραπεί να σας πληροφορήσω πως ο χρόνος υπάρχει μόνο από απόψεως απλώς υποκειμενικής, διότι βεβαίως δεν έχει μία αντικειμενική πραγματικότητα.

Ξεκινώντας από αυτήν την βασική αρχή, φθάνουμε στο λογικό συμπέρασμα πως ο χρόνος είναι μία βυθισμένη υποσυνείδητη δημιουργία.

Αναντίρρητα, ο χρόνος σε κάθε παρασυνειδησιακή ζώνη ή καλύτερα θα λέγαμε, σε εκείνο το απάνθρωπο που υπάρχει σε κάθε έναν από εμάς, πρέπει να γίνεται κάθε φορά πιο αργός στους πιο βαθείς πυθμένες της υλικότητας.

Με άλλα λόγια θα πω το ακόλουθο: στο απλώς διανοητικό επίπεδο, ο χρόνος δεν είναι τόσο αργός όπως στα πιο βαθιά υποσυνείδητα επίπεδα·

Αυτό σημαίνει ότι όσο πιο υποσυνείδητη είναι η περιοχή του σύμπαντος στο οποίο κατοικούμε, τόσο πιο αργός θα είναι ο χρόνος, θα πάρει μία μεγαλύτερη εμφάνιση της πραγματικότητας.

Εδώ στον φυσικό κόσμο στον όποιο ζούμε, πάνω στην επιφάνεια της Γης και στο φως του Ήλιου, υπάρχουν λεπτά που φαίνονται αιώνες και υπάρχουν αιώνες που φαίνονται λεπτά, τα πάντα εξαρτώνται από την ψυχολογική κατάσταση στην όποια βρισκόμαστε.

Είναι φανερό πως σε πλήρη ευτυχία, δώδεκα ώρες μοιάζουν με ένα λεπτό. Είναι φανερό πως μία στιγμή υπερβολικού πόνου φαίνεται ένας αιώνας.

Ας σκεφτούμε τώρα την άβυσσο, στις βυθισμένες αβυσσαλέες περιοχές, στην πόλη του DITE, την καταραμένη πόλη στο βάθος των σκοτεινών Ταρτάρων· εκεί οι απολεσθέντες αισθάνονται πως κάθε λεπτό μετατρέπεται σε απαίσια πίκρα.

Πιστεύω πως τώρα ο κύριος που έκανε την ερώτηση θα καταλάβει σε βάθος την απάντησή μου.

ΕΡΏΤΗΣΗ: Έτσι είναι πράγματι Δάσκαλε, αλλά καθώς αναφέρετε καταστάσεις συνειδήσεως, όπως υποσυνειδησία, ασυνειδησία και παρασυνειδησία μήπως αυτό σημαίνει πως όταν μιλάμε για παραδιαστάσεις αυτές αναφέρονται επίσης σε καταστάσεις συνειδήσεως;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Οι παραδιαστάσεις της φύσης και του κόσμου υπάρχουν όχι μόνο στον πλανήτη Γη, αλλά επίσης σε κάθε κοσμική μονάδα του απεριόριστου διαστήματος, ήλιους, σελήνες πλανήτες, γαλαξίες, αστέρια, αντι-αστέρια, αντι-γαλαξίες της αντι-ύλης κτλ.

Δεν είναι λοιπόν, αυτές οι φυσικές παραδιαστάσεις αποκλειστικά προϊόντα της υποσυνειδησίας και παρασυνειδησίας των διανοητικών ανθρωποειδών, αλλά το αποτέλεσμα μαθηματικών νόμων, που έχουν την καταγωγή τους σε κάθε ακτίνα της υπαρξιακής δημιουργίας.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Δάσκαλε, θέλετε να πείτε δηλαδή, πως όταν αναφερόμαστε στην συνείδηση αυτή καθ’ εαυτή πρέπει να σκεφτούμε πως αυτή, είναι ελεύθερη από τον χρόνο;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Κύριε, κύριοι, κυρίες, θέλω με έμφαση να σας πω πως στον Ιερό Απόλυτο Ήλιο, ο χρόνος είναι 49 φορές πιο γρήγορος από ότι εδώ στην γη.

Αναλύοντας αυτή την ανακοίνωση με λογική λέμε: αφού ο χρόνος είναι δημιουργία απλώς υποκειμενική του διανοητικού ανθρωποειδούς, είναι φανερό πως έχει σαν αποτέλεσμα να είναι 49 φορές πιο αργός από ότι στον Ιερό Απόλυτο Ήλιο.

Διευκρινίζω με άλλα λόγια πως ο νους του ανθρωποειδούς κατέχει 49 υποσυνείδητα διαμερίσματα και γι’ αυτό λέγεται πως ο χρόνος, εδώ, ανάμεσα στα δίποδα τριεγκεφαλικά ή τρικεντρικά που λανθασμένα ονομάζονται άνθρωποι, είναι 49 φορές πιο αργός απ’ ότι στον Ιερό Απόλυτο Ήλιο.

Χρησιμοποιώντας τώρα την επαγωγική διαδικασία, την διδασκόμενη από τον Αριστοτέλη στη θεία του ενδελέχεια, θα συμπεράνουμε: εάν ο χρόνος στον Ιερό Απόλυτο Ήλιο είναι 49 φορές πιο γρήγορος απ’ ότι στο διανοητικό επίπεδο του ανθρωποειδούς, εμφανώς, αυτό σημαίνει πως στον Ιερό Ήλιο ο χρόνος δεν υπάρχει. Εκεί όλα είναι μία αιώνια στιγμή, ένα αιώνιο τώρα.

Βλέποντας τώρα αυτό που ονομάζουμε συνείδηση, μελετώντας την με σύνεση, θα ανακαλύψουμε το αρχικό παραδεισιακό, παρθενικό Είναι, ελεύθερο από κάθε υποσυνείδητη διαδικασία, πιο πέρα από τον χρόνο.

Δηλαδή, η συνείδηση αυτή καθ’ εαυτή, δεν είναι ένα προϊόν του χρόνου.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Συγχωρήστε με Δάσκαλε, εάν φαίνομαι κάπως επίμονος, άλλα έχω διατηρήσει την αντίληψη ότι σύμφωνα με το πως πάμε αφυπνίζοντας την συνείδηση, οι παρασυνειδησιακές και υποσυνειδησιακές καταστάσεις παύουν να υπάρχουν διότι μετατρέπονται σε συνειδητές. Είναι λανθασμένο αυτό;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Κύριε αυτή η ερώτηση μου φαίνεται αρκετά ενδιαφέρουσα: είναι φανερό ότι οι παρασυνείδηση, ασυνειδησία, υποσυνειδησία, βυθισμένες καταστάσεις του Πλούτωνα, εξαφανίζονται ριζικά όταν η συνείδηση αφυπνίζεται.

Στην έκτη βυθισμένη διάσταση, ο χρόνος μας γίνεται υπερβολικά μακρύς, πράγμα που οφείλεται στο καθαρό και καταφανές γεγονός των υποσυνείδητων, ασυνείδητων, και παρασυνείδητων καταστάσεων· όμως στο Νιρβάνα δεν υπάρχει ο χρόνος, πράγμα που οφείλεται στο ισχυρό και τελειωτικό γεγονός του ότι σε αυτήν την θεία περιοχή δεν υπάρχει το Εγώ, ούτε το υποσυνείδητο, ούτε οι αναφερθείσες αβυσσαλέες καταστάσεις.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Με αυτή την ομιλία που ειλικρινά με εκπλήσσει, διότι ποτέ πριν δεν είχα συσχετίσει τον χρόνο με τις καταστάσεις της υποσυνείδησης, φθάνω στο συμπέρασμα πως το ασυνείδητο, το παρασυνείδητο και το υποσυνείδητο για τα οποία τόσο μας μιλούν οι ψυχολόγοι, είναι στην πραγματικότητα αρνητικές και σατανικές καταστάσεις, και πως είναι τα εμπόδια για να αυτοπραγματωθεί ο άνθρωπος. Βρίσκομαι στο σωστό δρόμο, Δάσκαλε;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Μας έχει ειπωθεί με επίσημο τρόπο, πως χρειαζόμαστε να μετατρέψουμε το υποσυνείδητο σε συνειδητό. Εμείς εγκλείουμε μέσα σε αυτές τις ιδέες μετατροπής επίσης τις παρασυνείδητες και ασυνείδητες καταστάσεις.

Να αφυπνίσουμε συνείδηση είναι το ριζικό· μόνο έτσι θα μπορέσουμε να δούμε το δρόμο που θα μας οδηγήσει μέχρι την τελική απελευθέρωση.

Οπωσδήποτε η αντίληψη χρόνος, που τόσο πικρή κάνει την ζωή στην έκτη βυθισμένη διάσταση και στους διάφορους Δαντικούς κύκλους των Ταρτάρων, εξαλείφεται τελειωτικά όταν ξυπνάει η συνείδηση.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Μας είπατε πως η έκτη βυθισμένη περιοχή του Δία είναι η αντίθεση του πλανήτη Δία που περιστρέφεται γύρω από τον Ήλιο. Παρατηρώ Δάσκαλε, πως δεν αναφερθήκατε, όταν μιλήσατε για άλλους Δαντικούς Κύκλους, πως ήταν οι αντιθέσεις των πλανητών στους οποίους αντιστοιχούν, θα θέλατε να μας το ξεκαθαρίσετε αυτό;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Κύριε, κύριοι και κυρίες, οπωσδήποτε οι εννέα κύκλοι κολάσεων είναι πάντα η αρνητική αντιθετική άποψη των σφαιρών της Σελήνης, Ερμή, Αφροδίτης, Ήλιου, Άρη, Δία, Κρόνου, Ουρανού και Ποσειδώνος. Πιστεύω πως ήδη κάτι έχω πει σε περασμένες ομιλίες πάνω σε αυτό το θέμα και πως έχουμε ζωγραφίσει την υπάρχουσα σχέση ανάμεσα σε εκείνους τους κόσμους και τις εννέα βυθισμένες ζώνες κάτω από την επιδερμίδα του πλανήτη μας Γη. Ψάχνοντας κάτι παρόμοιο σε όλα αυτά, θα δείτε πως κάθε άτομο κάτω από το φως του Ήλιου, προβάλλει παντού την ίδια του την σκιά· κάτι παρόμοιο θα βρείτε ανάμεσα σε κάθε έναν από αυτούς τους εννέα κόσμους του ηλιακού συστήματος και τις αντίστοιχες σκιές τους ή σκοτεινές ζώνες, καταχθόνιες, μέσα στα σωθικά του πλανήτη στον οποίο ζούμε, έγινε κατανοητό;

ΕΡΩΤΗΣΗ: Δάσκαλε, θα μπορούσατε να μας πείτε εάν κατοικείται η βυθισμένη περιοχή του πλανήτη Δία;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Διακεκριμένη κυρία, επιτρέπω στον εαυτό μου να σας πληροφορήσει και να πληροφορήσω όλους τους ανθρώπους που με ακούνε, πως στις φυσικές παραδιαστάσεις του βυθισμένου ορυκτού βασιλείου του πλανήτη Δία, υπάρχουν δαιμόνια τρομερά διεστραμμένα, πλάσματα που πάνε σε καθοδική εξέλιξη, άνθρωποι που οδηγούνται προς τον δεύτερο θάνατο. Διευκρινίζω, δεν ομιλώ για τον ουρανό του Δία, περιορίζομαι αποκλειστικά στο να αναφέρω το ορυκτό βυθισμένο βασίλειο αυτού του πλανήτη.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Μπορούμε να θεωρήσουμε πως παρόλο το ότι στις κολάσεις του Δία, υπάρχουν τρομερά κακεντρεχή όντα σε καθοδική εξέλιξη, βρίσκονται αυτές οι κολάσεις σε αντίθεση με τις κολάσεις του Δαντικού κύκλου του πλανήτη Γη;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Φίλε, το καταχθόνιο αντιστοιχεί στο καταχθόνιο, δεν υπάρχει καμία αντίθεση μεταξύ των κολάσεων του Δία και του έκτου Δαντικού κύκλου που είναι βυθισμένος κάτω από τον γεωλογικό φλοιό του δικού μας κόσμου της Γης.

Πρέπει να ψάξουμε αντιθέσεις αποκλειστικά ανάμεσα στις λαμπερές και σκοτεινές απόψεις του Δία.

Αναμφίβολα οι μεγαλοπρέπειες του Δία έχουν το αντίθετο τους, τις σκιές τους, όχι μόνο μέσα στα σωθικά εκείνου του λαμπρού πλανήτη, αλλά επίσης κάτω από τον φλοιό του ταραγμένου μας κόσμου.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Δάσκαλε, θα μπορούσατε να μας πείτε ποια είναι τα υλικά ή στοιχεία που συνθέτουν αυτήν την καταχθόνια περιοχή της έκτης βυθισμένης διάστασης του πλανητικού μας οργανισμού;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Φίλοι, ήδη είπαμε σε περασμένες ομιλίες πως οι κάτοικοι αυτού ή εκείνου του φυσικού στοιχείου ποτέ δεν αντιλαμβάνονται το στοιχείο στο οποίο ζουν. Τα ψάρια δεν βλέπουν ποτέ το νερό· εμείς, οι κάτοικοι αυτού του τρισδιάστατου κόσμου του Ευκλείδη, δεν αντιλαμβανόμαστε ποτέ τον αέρα που αναπνέουμε, δεν τον βλέπουμε· οι σαλαμάνδρες δεν βλέπουν την φωτιά. Έτσι επίσης εκείνοι που κατοικούν μέσα στο πέτρινο στοιχείο, το βραχώδες, ποτέ δεν βλέπουν αυτό το στοιχείο, αντιλαμβάνονται μόνο αντικείμενα, πρόσωπα, συμβάντα κτλ.

Βέβαια, η πετρώδης πυκνότητα της έκτης κατοικίας του Πλούτωνα, καταντάει αβάσταχτη, τρομερά πυκνή, τώρα θα εξηγήσουμε τον λόγο για τον οποίο ο Δάντης έβλεπε τόσους καταδικασμένους χωμένους μέσα στους τάφους τους.

Δεν πρόκειται για τάφους με την λογοτεχνική έννοια της λέξης· μόνο θέλουμε να αναφέρουμε, με αυτές τις ταφικές καταστάσεις, συνθήκες αρκετά στενές, περιορισμένες της υποσυνείδησης και παρασυνείδησης κλπ. Είναι οδυνηρές συνθήκες της ζωής στην έκτη αβυσσαλέα περιοχή.

Samael Aun Weor

ΕΣΩΤΕΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΣ

Ξέρουμε καλά ότι αν δεν διαλύσουμε το ΕΓΩ, θα μπούμε στην καθοδική εξέλιξη μέσα στα έγκατα της φύσης που είναι η απώλεια ή ο Δεύτερος θάνατος, διότι τα διάφορα Εγώ είναι οι αιτίες της αμαρτίας στον καθένα από εμάς.

Έτσι όταν κάποιος ξεκινά την σοβαρή δουλειά πάνω στην εσωτερική του φύση, τρομάζει από το μέγεθος του ψυχολογικού φορτίου που κουβαλάει μέσα του και που πρέπει να αντιμετωπίσει.

Αν δεν καταπολεμήσει εγκαίρως αυτή την αντίδραση, γρήγορα θα απομακρυνθεί από αυτή τη Δουλειά με τον εαυτό του για τον ένα ή άλλο οποιονδήποτε λόγο.

Να θυμάστε πάντα ότι ο νους είναι αυτός που βάζει αυτά τα εμπόδια.

Είναι το σκοτεινό και πολυπρόσωπο ΕΓΩ το οποίο δεν θέλει να πεθάνει με κανένα τρόπο.

Το ΕΓΩ μισεί τη Δουλειά με τον εαυτό μας και για να συνεχίσει να υπάρχει, χρησιμοποιεί τις πιο όμορφες στιγμές της ζωής και τις παρουσιάζει μέσα σε ένα επίπλαστο γοητευτικό φως και έτσι αυτο-εξαπατημένοι, απομακρυνόμαστε από τη Δουλειά με τον εαυτό μας.

Τότε συνεχίζουμε ασχολούμενοι με θεωρίες κάθε είδους, με ωραία γνωμικά, φλογερά και ρητορικά κηρύγματα, με διάφορες φιλοσοφίες και επιστήμες, γοητευμένοι πλήρως με τον εσωτερισμό και την πνευματική αναζήτηση, ξεχνώντας όμως αξιοθρήνητα τη Δουλειά με τον εαυτό μας και αυτό που επειγόντως πρέπει να πραγματοποιήσουμε μέσα μας για να απελευθερωνόμαστε.

“...κανείς δεν θέλει να δουλεύει, αλλά φέρνουν τα πάντα στο νου, και από το νου βγαίνουν οι θεωρίες, που είναι το ίδιο το εγώ που τις βγάζει” (Α.Δ. Ραβολού)

“Το Αρνητικό Εγώ επικαλείται τις προσωπικές μας εμπειρίες, τις αναμνήσεις μας, τους καλύτερους πόθους μας, την ειλικρίνειά μας και, μέσα από μια αυστηρή επιλογή όλων αυτών, παρουσιάζει κάτι σε ένα ψεύτικο φως που γοητεύει και έρχεται η αποτυχία...”

“Ωστόσο, όταν κάποιος ανακαλύπτει το Εγώ σε δράση, όταν έχει μάθει να ζει σε κατάσταση επαγρύπνησης, τέτοια εξαπάτηση καθίσταται αδύνατη.” (Α.Δ. Σαμαέλ Αούν Βεόρ)

Ο Αξιοσέβαστος Δάσκαλος Ραβολού, διαβλέποντας τον κίνδυνο της μεγάλης καταστροφής που έρχεται σύντομα, γράφει στο βιβλίο του “Ερκόλουμπους ή Κόκκινος Πλανήτης”:

“Αγαπητέ αναγνώστη: Μιλάω πολύ ξεκάθαρα για να με καταλάβετε, ότι είναι αναγκαίο να ριχτείτε σοβαρά στη δουλειά, γιατί αυτός που δουλεύει διαφεύγει τον κίνδυνο. Αυτό δεν είναι για να διαμορφώσετε θεωρίες, ούτε συζητήσεις, αλλά να πειραματιστείτε την αληθινή διδασκαλία που σας δίνω σε αυτό το βιβλίο, αφού δεν μας μένει κάτι άλλο για να προσφύγουμε.”

“Δεν είμαι κάποιος που βάζει φόβους, είμαι ένα ανθρώπινο ον που προειδοποιεί γι' αυτό που έρχεται και γι' αυτό που θα συμβεί. Αυτό που σας λέω είναι πολύ σοβαρό και αυτός που φοβάται τον Θεό στρώνεται στη δουλειά ενάντια στα ελαττώματά του, που είναι αυτά που μας απομονώνουν από τον Πατέρα.”

Υπάρχουν αυτοί που θα πουν ότι η πίστη στον Χριστό σώζει. Αυτό είναι αλήθεια, όμως χωρίς θάνατο του ΕΓΩ δεν μπορούμε να μιλάμε για Σωτηρία κανενός είδους.

Επειδή η Πίστη σε καμιά περίπτωση δεν σημαίνει πεποίθηση, όπως λανθασμένα υποθέτουν πολλοί ειλικρινείς πλανημένοι διαφόρων δογμάτων και ομολογιών.

Πίστη σημαίνει να βιώνουμε εσωτερικά τον Χριστό άμεσα, εδώ και τώρα.

“Αναμφισβήτητα ο Εσώτερος Χριστός είναι ο βαθύς εσωτερικός μας Σωτήρας.”

“Στη Δουλειά της διάλυσης του Εγώ χρειάζεται να παραδοθούμε απόλυτα στον Εσωτερικό Χριστό.” (Α.Δ. Σαμαέλ Αούν Βεόρ)

Είναι απαραίτητο να βιώσουμε τον Χριστό μέσα μας για να μπορούμε να μένουμε ενωμένοι με τον Εσώτερο Πατέρα μας, που είναι το Αληθινό μας Είναι.

Ο Εσώτερος Χριστός είναι αυτός που νικά σταθερά τα σκοτάδια. Αυτός που εξαλείφει τα σκοτάδια μέσα στον εαυτό του, εδώ και τώρα.

“Ο Μυστικός Χριστός είναι ο Κύριος της Μεγάλης Ανταρσίας, αποδιωγμένος από τους ιερείς, από τους γέροντες και από τους γραμματείς του ναού.” (Α.Δ. Σαμαέλ Αούν Βεόρ)

Όμως δεν θα μπορούσαμε ποτέ να βιώσουμε τον Εσώτερο Χριστό αν ξεχνούσαμε τη Θεϊκή μας Μητέρα, την Stella Maris, την Παρθένο των θαλασσών, το Μυστικό Ρόδο.

Η άμεση επίκληση στη ιδιαίτερη, ατομική, Θεϊκή μας Μητέρα για το θάνατο των ψυχολογικών στοιχείων ή Εγώ, είναι θεμελιώδης, αναντικατάστατη, για να μπορέσουμε να βιώσουμε τον Εσώτερο Χριστό μέσα μας.

Αυτή είναι ο Θεός-Μητέρα στο εσωτερικό μας και έχει την απόλυτη εξουσία να εκμηδενίσει με την πύρινη δύναμή της, οποιοδήποτε ψυχολογικό ελάττωμα το οποίο εκφράζεται αυθόρμητα στον εαυτό μας.

Η Ψυχολογική Δουλειά, κυρίως με όλες αυτές τις λεπτομέρειες που εκφράζονται μέσα μας από στιγμή σε στιγμή στην πρακτική ζωή και που νομίζουμε ότι δεν είναι κάποιο ελάττωμα, είναι βασική για να μπορέσουμε να καλλιεργήσουμε τον ψυχολογικό διαχωρισμό ή Αυτοπαρατήρηση στον εαυτό μας.

Το να “χτυπάμε” τα κύρια ελαττώματα που είναι φανερά σε μας, όπως ο θυμός, η λαγνεία, η υπερηφάνεια, ο φθόνος, η λαιμαργία κτλ, είναι μεν βασικό, αλλά δεν αρκεί για να μας επιτρέψει να διαχωριζόμαστε από το ΕΓΩ με ολόκληρο, πλήρη και συνολικό τρόπο και συνεπώς συνεχίζουμε απομονωμένοι από τον Πατέρα μας, το πραγματικό μας Είναι.

Επειδή αυτά τα κύρια ελαττώματα, συνεχίζουν ασφαλώς να τρέφονται μέσα από τις μικροσκοπικές λεπτομέρειες χωρίς εμείς να το αντιλαμβανόμαστε, όπως κάποια σκέψη, κάποιο συναίσθημα ανεπαίσθητο, κάποια έκφραση απαρατήρητη, που εμείς νομίζουμε στη δεδομένη στιγμή ότι δεν πρόκειται για κάποιο ελάττωμα ή Εγώ, με αποτέλεσμα να μη μπορούμε ποτέ να πεθάνουμε ουσιαστικά στον εαυτό μας.

Και αυτό συμβαίνει γιατί κατά πρώτον, ένα βασικό ελάττωμα όπως αυτό του θυμού για παράδειγμα, στην πραγματικότητα δεν είναι ένα, αλλά μια πληθώρα από μικρά εγώ του θυμού, διαφορετικά μεταξύ τους, που όμως όλα τρέφουν το ψυχολογικό δέντρο ή ελάττωμα του θυμού σε μας.

Και κατά δεύτερον, είναι ότι συνεχίζουμε να ζούμε με τη ψευδαίσθηση ότι είμαστε Ένας και ότι κάθε σκέψη, συναίσθημα, επιθυμία, συγκίνηση κτλ αποτελούν διαφορετικές λειτουργίες, αμετάβλητες, της ίδιας μας της φύσης και ότι είμαστε εμείς οι ίδιοι που εκφραζόμαστε έτσι, όμως στη πραγματικότητα δεν είμαστε εμείς, αλλά τα διάφορα εγώ ή λεπτομέρειες που εκφράζονται μέσα από την προσωπικότητά μας.

“Υπάρχει μια άλλη θεϊκή σπίθα μέσα μας που ονομάζεται Θεϊκή Μητέρα, της οποίας αποστολή είναι να διαλύει τα ελαττώματα με ένα δόρυ που αυτή κατέχει. Όσο μικροσκοπική και αν είναι η λεπτομέρεια, πρέπει να ζητάμε από την εσώτερη ΘΕΪΚΗ ΜΗΤΕΡΑ:

«Μητέρα μου, βγάλε από μέσα μου αυτό το ελάττωμα και διέλυσέ το με το δόρυ σου».

“Αυτή θα το κάνει έτσι, γιατί αυτή είναι η αποστολή της, να μας βοηθάει με αυτόν τον τρόπο, για να απελευθερωνόμαστε σιγά-σιγά. Έτσι δεν μεγαλώνει άλλο το δέντρο (του Εγώ), αλλά σταδιακά υποσιτίζεται, ξεραίνεται.” (Α.Δ. Ραβολού)

Επομένως, χωρίς αυτή την επίκληση στη Θεϊκή Μητέρα από στιγμή σε στιγμή, δεν υπάρχει θάνατος του ψυχολογικού ΕΓΩ, τίποτα το πνευματικό δεν μπορεί να αναπτυχθεί μέσα μας.

Συνοψίζοντας, εμείς θα πρέπει να κατανοήσουμε καλά τη Δουλειά με τον εαυτό μας, ώστε να φθάνουμε στη σύνθεση όλων αυτών μέσα μας και θα δούμε στη πράξη το πόσο απαραίτητο είναι να διαχωριζόμαστε με ολόκληρο, πλήρη και συνολικό τρόπο από το ψυχολογικό Εγώ, δια μέσω του θανάτου όλων αυτών των λεπτομερειών, επικαλούμενοι άμεσα τη Θεϊκή μας Μητέρα από στιγμή σε στιγμή με τον τρόπο που προαναφέραμε, αφυπνίζοντας Συνείδηση εδώ και τώρα, προσκολούμενοι στο βαθύ εσωτερικό μας ΕΙΝΑΙ, που είναι ο Πατέρας μας που βρίσκεται “εν κρυπτώ”.

Paz Inverencial!

ΕΞΩΓΗΙΝΟΙ

Φίλοι, απευθύνομαι ξανά σε όλους με την πρόθεση να μιλήσω λίγο πάνω στα κοσμικά σκάφη που διασχίζουν το διάστημα. Αυτό το θέμα, το τόσο ενοχλητικό των ιπτάμενων δίσκων, διαδίδεται σε όλες τις γωνιές της Γης, ήδη κανείς δεν μπορεί να το αρνηθεί. Σήμερα όποιος τολμάει να το αρνείται χαρακτηρίζεται αναντίρρητα για την ανοησία του.

Οι ίδιοι οι Άγγλοι ήδη δεν το αρνούνται. Λίγο καιρό πριν η Αγγλία δήλωσε επίσημα: «Οι ιπτάμενοι δίσκοι υπάρχουν και έχουν πληρώματα από εξωγήινους. Αυτοί είναι άνθρωποι που μας περνάνε πολλά εκατομμύρια χρόνια σε πολιτισμό. Όπως εμείς οι Γήινοι δεν μπορούμε να τους καταλάβουμε προτιμάμε να μη σκεφτόμαστε πάνω σ’ αυτό. Πάμε να δούμε αν εμείς θα επιτύχουμε να κατασκευάσουμε τα δικά μας σκάφη για να κατακτήσουμε το άπειρο.»

Αυτές είναι οι λέξεις που οι Άγγλοι είπαν στον κόσμο σχετικά με το ζήτημα των ιπτάμενων δίσκων. Επιπλέον αυτός που το αρνείται σήμερα χαρακτηρίζεται από ανοησία, ήδη αυτό έχει αποδειχτεί μέχρι κορεσμού και με φωτογραφίες τόσο στο βορρά όσο και στο νότο, στην ανατολή όπως και στη δύση του κόσμου.

Προφανώς η Γη δεν μπορεί να είναι ο μοναδικός πλανήτης που κατοικείται. Θα ήταν παράλογο να σκεφτούμε ότι ο κόσμος μας, ένας μικροσκοπικός κόκκος σκόνης στο άπειρο διάστημα, είναι ο μοναδικός πλανήτης με την αποκλειστικότητα να έχει ανθρώπους.

Στην πραγματικότητα της αλήθειας, η πλειοψηφία των κόσμων, την οποία υποστηρίζει εδώ και καιρό ο Camilo Flammarion, είναι μια τρομερή αλήθεια.  Χωρίς αμφιβολία οι επιστήμονες όπως πάντα ακολουθούν αμφιβάλλοντας.

Πριν λίγο καιρό κατευθύνθηκε προς τον Άρη ένα σκάφος, με την πρόθεση να γνωρίσει αν εκεί υπάρχει ζωή. Οι άνθρωποι της ΝΑΣΑ κατέληξαν βεβαιώνοντας σε εμφατική μορφή ότι εκεί δεν υπάρχει ζωή. Οι φωτογραφίες που έδειξαν στην ανθρωπότητα δεν είναι του Άρη, στην πραγματικότητα είναι της Σελήνης.

Αυτό σημαίνει ότι οι Αριανοί κατόρθωσαν να προσανατολίσουν τις φωτογραφικές συσκευές των Αμερικάνων προς το δορυφόρο της Γης. Έτσι αυτό που οι μηχανές εκείνες μετέφεραν στη Γη ήταν εικόνες της Σελήνης. Αυτό αν και φαίνεται απίστευτο, οφείλεται απλά στην πληροφορία ενός εξωγήινου που γελάει με τις βλακείες των Αμερικάνων και της ΝΑΣΑ.

Θα ήταν ανόητο να υποθέσουμε ότι άνθρωποι τόσο μορφωμένοι όπως οι Αριανοί θα άφηναν να αποτυπωθεί ένας λεπτομερής γεωγραφικός χάρτης. Γνωρίζουν αυτό που θα έκαναν μετά οι Γήινοι, δεν αγνοούν τον καταστροφικό χαρακτήρα των κατοίκων της Γης. Ότι είναι καταστροφικοί το έχουν αποδείξει μέχρι κορεσμού, στο σύμπαν κανείς δεν το αγνοεί.

Δεν χρειάζεται να υπενθυμίσουμε τις φρικαλεότητες που διέπραξε ο φοβερός Χερνάν Κορτέζ εδώ στο αγαπημένο μας Μεξικό, ούτε λιγότερο αυτές που διέπραξε ο Πιζάρρο στο Περού. Αν οι Αριανοί δέχονταν εισβολή από τους Γήινους, αυτή θα ήταν η τύχη που τους περίμενε, και τα τόσο θαυμαστά σκάφη με τα οποία διασχίζουν το άπειρο διάστημα θα χρησιμοποιούνταν από τις κυβερνήσεις της Ρωσίας και των Ηνωμένων Πολιτειών με μακιαβελικές προθέσεις.

Θα εξόπλιζαν τα σκάφη με ατομικές βόμβες για να καταστρέψουν ανυπεράσπιστες πόλεις, θα τα χρησιμοποιούσαν για να κατακτήσουν άλλους κόσμους του έναστρου διαστήματος και θα εξήγαγαν στο σύμπαν όλες τις φρικαλεότητές μας. Αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά οι Αριανοί και δεν είναι τόσο αφελείς ώστε να αφήσουν να αποτυπωθεί ένας γεωγραφικός χάρτης του πλανήτη τους.

Αυτό που λέω το οφείλω σε αξιόπιστες πληροφορίες, δεν προσπαθώ να ανακαλύψω κάτι καινούργιο. Οι Αριανοί έχουν διαταγή να αμυνθούν και θα το κάνουν αν οι Γήινοι αποπειραθούν να εισβάλουν.

Στον Άρη υπάρχουν πόλεις όπως αυτή του Τάνιο για παράδειγμα, όπου ζει κόσμος ειρηνικός που ποτέ δεν κάνει σχέδια πολέμου, ούτε εφευρίσκει ατομικές βόμβες για να καταστρέψει τίποτα. Οι κάτοικοι του Τάνιο με κανένα τρόπο δεν είναι διατεθειμένοι να αφεθούν να υποστούν εισβολή από τις Γήινες ορδές. Αυτή είναι η ωμή αλήθεια των γεγονότων.

Πολλά σκάφη διασχίζουν το έναστρο διάστημα και υπάρχουν κάποια γιγαντιαία, όπως τα σκάφη Nodrizas (μητρικά) που έχουν στο εσωτερικό της κοιλιάς τους μικρά σκάφη. Αυτά τα μητρικά σκάφη χρησιμεύουν για ταξίδια όχι μόνο μέσα στο γαλαξία μας, αλλά επίσης για τη μεταφορά σε διάφορους γαλαξίες. Είναι δεόντως διαμορφωμένα για να ταξιδεύουν δια μέσου του αμετάβλητου απείρου. Υπάρχουν επίσης μικρά σκάφη και αυτό μπορεί να εκπλήξει, μήκους πάνω κάτω 20 ή 30 εκατοστών. «Παράλογο», θα πουν, «αυτό δεν υπάρχει! Ποιοι θα μπορούσαν να ταξιδεύουν σε τόσο μικρά σκάφη;» Κοσμικοί λιλιπούτειοι, υπεράνθρωποι με μικροσκοπικά ζελατινώδη σώματα, άνθρωποι των 10 εκατοστών πάνω κάτω.

Σε ποιόν θα μπορούσαμε να εκθέσουμε αυτή τη διαβεβαίωση σήμερα, στον 20ο αιώνα, στην ατομική εποχή των ακτίνων Χ και των ακτίνων λέιζερ; Αυτά μας ξεγελούν. Οι άνθρωποι της επιστήμης του κόσμου μας της Γης νομίζουν ότι κατέχουν όλοι τη σοφία του σύμπαντος αλλά σφάλουν.

Όλος αυτός ο σαπιότοπος θεωριών που αφθονεί από δω και από κει και που διαμορφώνει τον πολιτισμό του 20ου αιώνα είναι στ’ αλήθεια τρωτός. Αυτό δεν είναι η Αγνή Επιστήμη. Οι επιστήμονες της Γης δεν τη γνωρίζουν. Για να έχουμε πρόσβαση στο αμφιθέατρο της Κοσμικής Επιστήμης, της Αγνής Επιστήμης πρέπει να ανοίξουμε τον εσωτερικό νου.

Μην ξεχνάτε ότι υπάρχουν τρεις νόες στο ανθρώπινο ον.

Ο πρώτος είναι ο αισθητικός νους. Εκεί βρίσκεται η μαγιά των υλιστών Σαδδουκαίων. Αυτός ο τύπος νου επεξεργάζεται τις αντιλήψεις του μέσω των εξωτερικών αισθητικών υποδοχέων και γι’ αυτό δεν μπορεί τίποτα να γνωρίζει επάνω στο πραγματικό, την αλήθεια, αυτό που είναι πάνω από τις απλές εξωτερικές αντιλήψεις.

Ο δεύτερος νους είναι ο ενδιάμεσος νους, εκεί βρίσκονται οι πεποιθήσεις κάθε είδους. Προφανώς το να έχω μια πεποίθηση δεν σημαίνει ότι γνωρίζω. Έχουμε μπει στην εποχή της γνώσης, την εποχή του Υδροχόου. Οι πεποιθήσεις είναι πεποιθήσεις αλλά δεν είναι γνώση. Στον δεύτερο νου βρίσκεται η μαγιά των Φαρισαίων. Ο Ιησούς Χριστός μας προειδοποιεί ενάντια στην μαγιά των υλιστών Σαδδουκαίων και των πιστών Φαρισαίων.

Χρειάζεται ένας τρίτος νους εάν εμείς θέλουμε στην πραγματικότητα της αλήθειας να μπούμε στο αμφιθέατρο της αγνής επιστήμης. Αυτός υπάρχει αλλά είναι κλειστός, χρειάζεται να τον ανοίξουμε, είναι ο εσωτερικός νους.

Αυτός ο νους ανοίγει όταν κάποιος τελειώνει με τα ψυχολογικά ελαττώματα, όταν εξαλείφει απ’ τον εαυτό του το θυμό, την απληστία, τη φοβερή λαγνεία, τη ζήλια, την περηφάνια, την τεμπελιά, την λαιμαργία, την ματαιοδοξία κλπ.

Στην πραγματικότητα της αλήθειας αυτοί που εξαλείφουν τα ψυχολογικά ελαττώματα ξυπνούν τη συνείδηση. Το ξύπνημα της συνείδησης ανοίγει τον εσωτερικό νου και όταν αυτός ανοίγει αναβλύζει η πραγματική πίστη που δεν είναι μια νεκρή πίστη αλλά η συνειδητή πίστη αυτού που γνωρίζει, αυτού που μπορεί να δει, να ακούσει, να αγγίξει και να ψηλαφίσει τις μεγάλες αλήθειες του αμφιθεάτρου της κοσμικής επιστήμης.

Οι εξωγήινοι είναι άνθρωποι που έχουν ανοίξει τον εσωτερικό νου, υπεράνθρωποι στην πιο πλήρη έννοια της λέξης.

Λίγο καιρό πριν βρέθηκα σε μια θαυμαστή επαφή με τους υπεράνθρωπους του έναστρου διαστήματος. Πολλές φορές το έχω διηγηθεί και τώρα θα το κάνω ξανά, γιατί κάποιος πρέπει να δίνει μαρτυρία από αυτό που έχει δει και πειραματιστεί, για το καλό της ανθρωπότητας. Δεν ντρέπομαι ποτέ να δίνω μαρτυρία μπροστά στην επίσημη ετυμηγορία της δημόσιας συνείδησης.

Βρέθηκα, το έχω πει πολλές φορές, στην έρημο των λεόντων, στον ομοσπονδιακό τομέα. Ένα κοσμικό σκάφος κατέβηκε σε ένα αραιό δάσος. Σπρωγμένος απ’ την περιέργεια πλησίασα αυτό το μέρος και βρήκα ένα κοσμικό σκάφος τοποθετημένο πάνω σ’ έναν ατσάλινο τρίποδα.

Πλησίασα προς τον τρίποδα, ήθελα να με πάνε οι εξωγήινοι σε άλλο πλανήτη. Άνοιξε μια θαυμάσια πόρτα και κατέβηκε από μια μεταλλική σκάλα ένας καταπληκτικός άνθρωπος. Από πίσω του ήρθαν και άλλοι και δυο κυρίες με ακαθόριστη ηλικία. Χαιρέτησα τον καπετάνιο με μια καλημέρα, αυτός μου απάντησε σε τέλεια Ισπανικά και έτεινε το χέρι του που το έσφιξα στοργικά.

Δεν μπορούσα παρά να εκπλαγώ βλέποντας έναν εξωγήινο να μιλά σε τέλεια Ισπανικά. Παρατηρώντας καλά μπόρεσα να σημειώσω το χάλκινο δέρμα του και τα γαλάζια μάτια όπου καθρεφτιζόταν το έναστρο διάστημα. Είχαν φαρδύ μέτωπο, όρθια μύτη, χείλη λεπτά και ντελικάτα, αυτιά μικρά και μαζεμένα, μέτριο ανάστημα, ούτε πολύ ψηλοί ούτε πολύ κοντοί, λιγάκι αδύνατοι. Εκεί δεν υπήρχε κανείς παχύς. Ήταν μεγαλοφυείς αυτοί οι άνθρωποι του διαστημικού πληρώματος.

Προχώρησαν προς κάτι κορμούς που υπήρχαν στο έδαφος και τότε ικέτευσα τον καπετάνιο να με πάει στον πλανήτη Άρη.

«Που λέτε εσείς, στον Άρη;»

«Ναι καπετάνιε».

«Αφού αυτό εδώ είναι το σπίτι σας».

«Ευχαριστώ καπετάνιε αλλά θα ήθελα να με πάτε». Ο καπετάνιος κράτησε σιωπή. Συνέχισε το διαστημικό πλήρωμα μέχρι που έφτασε στους κορμούς. Αφού όλοι πήραν θέση μια από τις κυρίες σηκώθηκε και είπε: «Αν τοποθετήσουμε ένα φυτό που δεν είναι αρωματικό δίπλα σε ένα άλλο που είναι, είναι σαφές ότι αυτό που δεν είναι αρωματικό θα φορτιστεί ή θα διαποτιστεί με το άρωμα αυτού που είναι. Πραγματικά;»

«Σίγουρα», απάντησα, «έτσι είναι». «Τότε», συνέχισε η κυρία, «το ίδιο συμβαίνει με τους κόσμους του άπειρου διαστήματος. Κόσμοι στους οποίους οι ανθρωπότητες πριν δεν πήγαιναν καλά, διαποτίστηκαν λίγο λίγο με το άρωμα και την ακτινοβολία των γειτονικών κόσμων και τώρα βαδίζουν πολύ καλά, αλλά έχουμε φτάσει στον πλανήτη Γη και βλέπουμε ότι εδώ δεν συμβαίνει το ίδιο. Τι έχει συμβεί σε αυτό τον πλανήτη;» Η αναφερόμενη κυρία στεκόταν αμήχανα. Ήταν γι’ αυτήν πολύ παράξενος ο κόσμος μας, με ανθρώπους που κάνουν πολέμους και καταστρέφονται μεταξύ τους, με τόσο μίσος, τόσο σεξουαλικό εκφυλισμό κλπ. Στεκόταν ανήσυχη, μπορούσα να το δω στο πρόσωπό της. «Που έχετε φτάσει;» αναρωτήθηκε η κυρία. «Τι τόπος είναι αυτός σαν κόλαση;»

Αυτή η ερώτηση που μου έκανε ήταν τρομερή. Δεν ήξερα πώς να απαντήσω. Τελικά είπα: «Καλά είναι ότι ο πλανήτης μας η Γη είναι μια αποτυχία των Θεών». Αλλά μετά στρογγύλεψα λίγο καλύτερα τον συλλογισμό μου για να πω έτσι : «Είναι το κάρμα των κόσμων». (Κάρμα είναι μια ανατολική λέξη που σημαίνει αιτία και αποτέλεσμα, σε δεδομένη αιτία δεδομένο αποτέλεσμα).

Η κυρία συμφώνησε με μια κίνηση του κεφαλιού, με ένα φοβερό σεβασμό. Η άλλη κυρία έκανε το ίδιο και μετά όλο το πλήρωμα. Νομίζω ότι δεν χρειαζόταν να πουν κάτι άλλο εκείνοι οι εξωγήινοι. Μιλάνε λίγο και με το λίγο λένε πολλά. Αντιλαμβανόμενος ότι επέστρεφαν στο σκάφος τους επανέλαβα το αίτημά μου στον καπετάνιο. «Καπετάνιε», του λέω, «είμαι ένας άνθρωπος που μιλά με όλη την αίσθηση της ευθύνης, είμαι συγγραφέας, γράφω για την ανθρωπότητα. Μπορείτε να με πάτε σε άλλο πλανήτη του διαστήματος για να μπορέσω να δώσω δεδομένα στη Γήινη ανθρωπότητα. Θα ήθελα να δώσω αποδείξεις για την ύπαρξη της ζωής σε άλλους πλανήτες αφού οι επιστήμονες της Γης είναι πολύ σκεπτικιστές, άπιστοι και υλιστές».

Ο καπετάνιος κράτησε σιωπή. «Καπετάνιε, δεν είναι για μένα που κάνω αυτή την παράκληση αλλά για την ανθρωπότητα, το πρόσωπό μου τίποτα δεν αξίζει αλλά σκεφτείτε την ανθρωπότητα». Αυτά τα λόγια συγκίνησαν τον καπετάνιο. Υψώνοντας το δείκτη του είπε: «Στο δρόμο που θα πάμε έλα…»
Ήταν πεπεισμένος από την απάντησή μου. Αυτοί ποτέ δεν εξαπατούν κανένα και πάντα εκπληρώνουν τα λόγια τους και ας κοστίζει ότι κοστίζει. Μιλάνε λίγο αλλά στο λίγο λένε πολλά και όταν λένε κάτι το εκπληρώνουν, δεν είναι Γήινοι.

Έτσι κατάλαβα, ο δρόμος, ο δρόμος της Γνώσης, ο δρόμος της τελειοποίησης. «Να αγωνιστώ,  για να εξαλείψω τα ψυχολογικά μου ελαττώματα».

Ο καπετάνιος προχώρησε προς το σκάφος ακολουθούμενος απ’ το πλήρωμα, ανέβηκε από τη λεπτή σκάλα και ανοίγοντας την πόρτα μπήκε στη μηχανή του. Αποτραβήχτηκα σε μια συνετή απόσταση με την πρόθεση να παρατηρήσω αυτό που συνέβαινε. Το σκάφος στράφηκε γύρω απ’ τον άξονά του και αφού ζυγίστηκε για λίγο στο διάστημα χάθηκε στο αναλλοίωτο άπειρο.

Αυτοί οι άνθρωποι, κατάλαβα, ήταν διαγαλαξιακοί ταξιδιώτες. Το μικρό σκάφος από όπου κατέβηκαν επέστρεψε προφανώς σε ένα μητρικό σκάφος το οποίο παρέμενε σε τροχιά γύρο από τη Γη. Σε αυτά τα μητρικά σκάφη ταξιδεύουν υπεράνθρωποι από γαλαξία σε γαλαξία. Είναι άπειρα τέλειοι και βρίσκονται πέρα απ’ το καλό και το κακό.

Οι Γήινοι τους αποστρέφονται. Όταν δυο σκάφη από αυτά πέταξαν πάνω από τις Η.Π.Α., λίγο καιρό πριν, βομβαρδιστικά αεροπλάνα απογειώθηκαν με την πρόθεση να τα καταστρέψουν. Το ένα από αυτά τα σκάφη χάθηκε στο διάστημα και το άλλο κατέβηκε και έκατσε απαλά πάνω σε ένα πύργο ηλεκτρικής ενέργειας, τότε συνέβη το μπλάκ-άουτ της Νέας Υόρκης το οποίο επηρέασε όχι μόνο το έθνος των Η.Π.Α. αλλά επίσης και του Καναδά.

Στρατηγοί του αμερικάνικου στρατού αναφώνησαν «να εδώ η αχίλλειος πτέρνα των Η.Π.Α.». Αληθινά τίποτα δεν μπορούν να κάνουν οι πανίσχυροι τιτάνες του Βορρά χωρίς ηλεκτρική ενέργεια και μια χούφτα από ανθρώπους του πληρώματος ενός σκάφους παρέλυσε το πανίσχυρο έθνος των Η.Π.Α.

Έτσι αν αυτοί είχαν θελήσει να καταστρέψουν αυτή τη χώρα θα το έκαναν σε δευτερόλεπτα και αν ήθελαν να κάνουν τον πλανήτη Γη να πετάξει σε κομμάτια ήδη θα το είχαν κάνει. Αλλά αυτοί δεν είναι καταστροφικοί, μας αγαπούν και έρχονται με μας με την πρόθεση να μας βοηθήσουν, αλλά αντί να τους υποδεχθούμε με τα χέρια ανοιχτά όπως τον ελευθερωτή και το λυτρωτή μας τους υποδεχόμαστε με κανονιές, ή τρέχουμε απελπισμένοι όπως τρέχουν οι κανίβαλοι στο βουνό όταν βλέπουν ένα αεροπλάνο. Αυτό είναι το λυπηρό επίπεδο στο οποίο βρισκόμαστε.

Οι εξωγήινοι είναι άνθρωποι καλλιεργημένοι και δεν σκοτώνουν κανένα, δεν πειράζουν ούτε πουλί και οι Γήινοι τους φοβούνται. Πολλοί αναρωτιόνται: γιατί οι εξωγήινοι δεν προσγειώνονται σε πόλεις όπως η Νέα Υόρκη και το Παρίσι και δεν παρουσιάζονται δημόσια για να δώσουνε διαλέξεις; Σε αυτό θα απαντούσα το ακόλουθο: αν κάποιος συναντιόταν σε μια βαθιά ζούγκλα με μια ομάδα κανιβάλων τι θα έκανε; Αναντίρρητα θα τρεπόταν σε φυγή, δεν θα του έμενε άλλη λύση.

Οι εξωγήινοι θα μπορούσαν να αμυνθούν, ποιος μπορεί να το αρνηθεί; Αλλά αυτοί δεν έχουν την επιθυμία να καταστρέψουν κανένα, δεν είναι εγκληματίες, εξαπατώνται οι Γήινοι όταν σκέφτονται ότι έρχονται για να δολοφονήσουν κόσμο, αυτό είναι βέβαιο. Δεν αρνούμαστε ότι σε κάποιες περιπτώσεις έχουν πάρει κάποιους, τους μετέφεραν προσεκτικά στο σκάφος τους, τους πήγαν στο διάστημα και μετά τους επέστρεψαν στον τόπο από όπου τους πήραν, ναι, αυτό είναι βέβαιο.

Αλλά αυτό έχει μια εξήγηση: συμβαίνει ότι οι Γήινοι είναι πολύ παράξενοι, έχουν τη συνείδηση κοιμισμένη, μοιάζουν με υπνοβάτες περιφερόμενοι στους δρόμους με την τρομερή τους διαστροφή. Οι Γήινοι πραγματικά είναι αντικείμενο περιέργειας και κάποιοι πάρθηκαν για να μελετηθούν στα εργαστήρια που υπάρχουν στο διάστημα. Αυτά είναι τοποθετημένα μέσα σε κάποια κοσμικά σκάφη. Όντα τόσο σπάνια όπως οι Γήινοι, τόσο κοιμισμένα, ασυνείδητα, καταστροφικά, είναι αντικείμενο περιέργειας και γι’ αυτό τους παίρνουν για να τους μεταφέρουν στα εργαστήρια και να τους μελετήσουν. Αυτή είναι η ωμή αλήθεια. Αλλά δεν τους κάνουν βλάβη κανενός είδους και τους επιστρέφουν στον τόπο από όπου τους πήραν. Είναι ξεκάθαρο ότι υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις και πάνω σ’ αυτές θέλω να μιλήσω αυτό το βράδυ.

Συνέβη στο Εκουαδόρ μια περίπτωση μοναδική αλλά θαυμάσια. Ένας άνθρωπος που μελετούσε σε κάποιες ανατολικές σχολές είδε μια μέρα από τις τόσες ένα κοσμικό σκάφος το οποίο διέσχισε τον κήπο του σπιτιού του. Οι εξωγήινοι άνοιξαν την πόρτα του σκάφους, κατέβηκαν από τη σκάλα και πλησίασαν προς αυτόν. Τον προσκάλεσαν να τους ακολουθήσει και αυτός δέχθηκε. Επρόκειτο για έναν άνθρωπο καλλιεργημένο και πνευματικό στην πιο πλήρη έννοια της λέξης.

Αυτός ήταν διατεθειμένος να πάει κατά τρόπο έτσι ώστε όταν τον προσκάλεσαν για μια βόλτα στο διάστημα δέχθηκε. Πήγε σε ένα δορυφόρο του Δία, το Γανυμήδη, όπου γνώρισε ένα πανίσχυρο πολιτισμό. Οι κάτοικοι του Γανυμήδη έχουν τον εγκέφαλο λίγο πιο ογκώδη από αυτόν των Γήινων.

Σε αυτούς ο αδένας της επίφυσης είναι συνδεδεμένος με την υπόφυση δια μέσου κάποιων νευρικών καναλιών, και η υπόφυση με τη σειρά της είναι συνδεδεμένη με το οπτικό νεύρο με άλλα νευρικά κανάλια.

Κατά συνέπεια οι κάτοικοι αυτού του δορυφόρου έχουν μια έκτη αίσθηση με την οποία μπορούν να δουν την 4η διάσταση και ακόμη παραπέρα την 5η, 6η και 7η διάσταση της φύσης και τους σύμπαντος.

Κατασκευάζουν τα σπίτια τους κάτω απ’ τη Γη, έχουν πλούσια γεωργία, δεν έχουν ζώα γιατί εκεί η ατμόσφαιρα δεν είναι ευνοϊκή για τα κατώτερα είδη, το νερό βγαίνει από κάποια ηφαίστεια και με αυτό ικανοποιούν τις ανάγκες τους.

Όλοι οι κάτοικοι δουλεύουν στα εργοστάσιά τους, εκεί δεν υπάρχει χρήμα, δεν είναι γνωστό. Σε αντάλλαγμα για τη δουλειά, όλοι οι κάτοικοι έχουν ψωμί, παλτό και καταφύγιο. Τα κοσμικά σκάφη είναι ιδιοκτησία όλων, τίποτα δεν τους λείπει, δεν χρειάζονται αυτό το στοιχείο που το λέμε χρήμα και που τόση ζημιά έχει κάνει στους κατοίκους της Γης.

Έτσι είναι οι κάτοικοι του Γανυμήδη. Όπως διαθέτουν μια έκτη αίσθηση, έχουν τη μελέτη της ιατρικής σε τέλεια μορφή, όχι μόνο στη φυσικοχημική και βιολογική άποψή της αλλά επίσης και στην ψυχική και ζωτική της άποψη. Γνωρίζουν την εξωτερική και εσωτερική ανατομία την οποία δυστυχώς οι άνθρωποι της επιστήμης της Γης δεν γνωρίζουν.

Έφτασε η ώρα να καταλάβουμε ότι ο Γανυμήδης είναι ένας δορυφόρος που γυρίζει γύρο απ’ τον τιτάνα των ουρανών που λέγεται Δίας. Δώδεκα δορυφόρους έχει ο Δίας, είναι σαν να έχει για τον εαυτό του ένα νέο ηλιακό σύστημα.

Πολλές φορές έχω παρατηρήσει προσωπικά το Δία μέσα από τα τηλεσκόπια. Έχω δει τις δυο ζώνες του στο ισημερινό κέντρο αυτού του θαυμάσιου κόσμου. Αυτές οι ζώνες με τους δορυφόρους του περιστρέφονται γύρω από αυτό τον πλανήτη. Καταλήγει θαυμάσιο ότι ο Δίας, στην πιο πλήρη έννοια της λέξης είναι ένα κόσμημα των ουρανών.

Οι κάτοικοι του Γανυμήδη ζούσαν πριν σε ένα κόσμο που λεγόταν ο Κίτρινος Πλανήτης. Είναι καλό να γνωρίζουμε ότι σε άλλη εποχή, στο ηλιακό μας σύστημα, υπήρχε ένας πλανήτης στον οποίον οι άνθρωποι παραδόθηκαν στα ατομικά πειράματα.

Πραγματοποίησαν πολλά πειράματα, κατασκεύαζαν βόμβες κάθε φορά πιο καταστροφικές και στο τέλος έκαναν αυτό τον πλανήτη να πετάξει σε κομμάτια. Κάποια κομμάτια περιστρέφονται ακόμη γύρω απ’ το ηλιακό μας σύστημα σαν αστεροειδείς θα λέγαμε ή σαν σκόνη και αυτό το γνωρίζουν οι αστρονόμοι.

Αλλά πριν συμβεί αυτή η καταστροφή στον Κίτρινο Πλανήτη οι κάτοικοι αυτού του κόσμου είχαν βρεθεί μπροστά στο δίλημμα του να είναι ή του να μην είναι της φιλοσοφίας. Ένας μεγάλος Αβατάρας ή Αγγελιοφόρος τους προειδοποίησε για την καταστροφή που τους απειλούσε.

Η μεγάλη πλειοψηφία, όπως πάντα δεν πίστεψαν και άλλοι δέχθηκαν. Τότε προσχώρησαν στις διδασκαλίες του σοφού. Αυτός τους προετοίμασε επαρκώς και αφού διορθώθηκαν ψυχολογικά ετοιμάστηκαν για να εξερευνήσουν το Γανυμήδη. Πριν συμβεί η καταστροφή ο σοφός τους πήγε στο Γανυμήδη και εκεί εγκαταστάθηκαν.

Ο φίλος για τον οποίο σας μιλάω πήγε στο Γανυμήδη και έμεινε εκεί κάποιες μέρες, οι αρρώστιες του εξαφανίστηκαν, αναζωογονήθηκε, τον υπέβαλαν σε ειδικές επιστημονικές θεραπείες. Τον προσκάλεσαν να παραμείνει και να ζήσει ανάμεσά τους και αυτός δέχθηκε με την προϋπόθεση να του επέτρεπαν να επιστρέψει στη Γη για να παραδώσει τα αγαθά του στον αδερφό του.

Επέστρεψε και μεταβίβασε όλη την περιουσία στον αδερφό του και στη σύζυγο του αδερφού του. Τους όρισε συγκεκριμένη ημερομηνία για να τους αποχαιρετήσει γιατί θα πήγαινε ένα μεγάλο ταξίδι. Τη μέρα εκείνη καθώς στεκόταν έτοιμος για να φύγει, προσγειώθηκε ένα όμορφο σκάφος που φώτισε το κέντρο του κήπου.

«Πηγαίνω», τους είπε.

Ο αδερφός του και η κουνιάδα του έμειναν έκπληκτοι.

«Α, ήδη το προαισθανόμουν», είπε ο αδερφός του.

Ανέβηκε στο σκάφος και καθώς ανέβαινε αναφώνησε «πηγαίνω (φεύγω) με δική μου θέληση, μακριά απ’ αυτό τον πλανήτη Γη» και έφυγε με το σκάφος.

Χωρίς αμφιβολία άφησε στο Γήινο αδελφό του μια μικρή κάμερα με τη μορφή τηλεόρασης. Αρκεί να κινήσεις κάποια κουμπιά και αυτή λειτουργεί. Η ηλιακή ενέργεια κινεί αυτή τη συσκευή, αρκεί να συγκεντρώνεται σε κάποιες κεραίες που έχει για να εγκαταστήσει την επικοινωνία με το Γανυμήδη.

Αυτοί συνέχισαν να επικοινωνούν με τους κατοίκους του Γανυμήδη και τον αδερφό του. Έλπιζαν να μπορέσουν να φύγουν και αυτοί κάποια μέρα. Τελικά έφτασε εκείνη η μέρα και τους πήραν και αυτούς.

Οι κάτοικοι του Γανυμήδη έχουνε μια καταπληκτική σοφία και προτίθενται να βοηθήσουν τους Γήινους, γνωρίζουν το στάδιο στο οποίο βρίσκονται. Δεν αγνοούν ότι έρχεται μια μεγάλη καταστροφή, ότι ένας γίγαντας των ουρανών που λέγετε Ερκόλουμπους ταξιδεύει με ιλιγγιώδεις ταχύτητες στο έναστρο διάστημα.

Όταν ο Ερκόλουμπους εμφανιστεί και όλοι εσείς μπορέσετε να τον δείτε με γυμνό μάτι, θα πειστείτε από αυτά που σας λέω. Τότε εκείνη η πλανητική μάζα που είναι τεράστια θα έλκει  μαγνητικά τη φωτιά από το εσωτερικό της Γης, θα εκδηλωθούν ηφαίστεια παντού και θα γεννηθούν φοβερά παλιρροιακά κύματα και μεγάλοι σεισμοί. Όλος ο φλοιός της Γης θα καταστραφεί, θα καεί και θα αποτεφρωθεί και στο μέγιστο της προσέγγισης του Ερκόλουμπους θα γίνει μια επανάσταση των αξόνων του κόσμου. Οι πόλοι θα μετατραπούν σε ισημερινό και ο ισημερινός σε πόλους και τα νερά των ωκεανών θα βουλιάξουν αυτές τις ηπείρους.

Έτσι θα τελειώσει αυτή η διεστραμμένη ανθρωπότητα, ανθρωπότητα που παραδόθηκε στα βίτσια και που εκφυλίστηκε στον ομοφυλοφιλισμό και στον λεσβιανισμό. Ανθρωπότητα καταστρεπτική, όπου κάθε λαός σηκώθηκε ενάντια σε κάθε λαό, όπου κάθε ανθρώπινο ον σήκωσε το χέρι του ενάντια στον αδερφό του. Έτσι θα τελειώσει μέσα σε λίγο χρόνο.

Θα υπάρξουν επιζήσαντες, ναι θα υπάρξουν. Αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά οι κάτοικοι του Γανυμήδη. Αυτοί θα συνεχίσουν να παίρνουν λίγο λίγο τους πιο διαλεχτούς ανθρώπους που υπάρχουν στον κόσμο. Εκεί θα τους ζευγαρώσουν με ανθρώπους που κατοικούν στον πλανήτη τους και από τέτοιες διασταυρώσεις θα γεννηθεί ένας  τύπος ανθρωπότητας πολύ ιδιαίτερος, που θα επιστρέψει στη Γη. Με αυτό τον τύπο ανθρωπότητας θα μπορέσουν να γίνουν θαύματα γιατί αυτό το είδος ανθρώπων θα αναπτύξει τις ικανότητες που έχουν οι κάτοικοι του Γανυμήδη.

Μια καλή ευκαιρία θα δοθεί σε κάποιους επιζήσαντες που θα παραμείνουν στον πλανήτη Γη σε ένα νησί του Ειρηνικού και εκεί θα γεννηθεί η Έκτη μεγάλη φυλή. Λέω η έκτη γιατί πέντε φυλές έχουν ζήσει πάνω στην επιφάνεια της Γης και όλες αυτές τελείωσαν με μεγάλους κατακλυσμούς.

Ας θυμηθούμε τους Άτλαντες που χάθηκαν στα νερά αυτού του μεγάλου παγκόσμιου κατακλυσμού που παράχθηκε από την επανάσταση των αξόνων της Γης, όπου η θάλασσα κατάπιε την Ατλαντίδα και τα εκατομμύρια των κατοίκων της. Αυτό ήταν, επαναλαμβάνω, ο παγκόσμιος κατακλυσμός. Έτσι καταστράφηκε η 4η μεγάλη φυλή. Εμείς είμαστε η πέμπτη φυλή. Είναι φανερό ότι οι άνθρωποι αυτής της φυλής θα εξαφανιστούν από δυνατούς σεισμούς και μεγάλα παλιρροιακά κύματα και αυτό είναι γραμμένο στο ημερολόγια των Αζτέκων: «Οι γιοι του πέμπτου Ήλιου θα χαθούν από τη φωτιά και τους σεισμούς».

Φίλοι αυτές τις στιγμές υπάρχουν απόψεις πολύ ενδιαφέρουσες σχετισμένες με τους εξωγήινους. Μου έρχεται στη μνήμη η περίπτωση του ανθρώπου που πήγε στην Αφροδίτη, του κ. Σαλβαδόρ Βιλλανουέβα Μεδίνα, τον γνωρίζω, είναι ένας προσωπικός φίλος. Αυτός ο φίλος οδηγούσε ένα αυτοκίνητο προς τις Η.Π.Α. Το αμάξι έπαθε ζημιά.

Μπήκε κάτω από το αυτοκίνητο με την πρόθεση να μάθει τι συνέβη… Άκουσε βήματα στην άμμο… Βγήκε και συνάντησε δυο ανθρώπους μετρίου αναστήματος. Τον προσκάλεσαν να τους ακολουθήσει, έτσι έκανε και έφτασε σ’ ένα μέρος όπου υπήρχε ένα κοσμικό σκάφος, τα αινιγματικά πρόσωπα τον προσκάλεσαν να ανεβεί στο εσωτερικό του. Καθήμενος εκεί στο σκάφος η πόρτα του έκλεισε και έφυγε γρήγορα προς τον πλανήτη Αφροδίτη. Έκατσε εκεί πέντε μέρες, γνώρισε τον ισχυρό πολιτισμό της και μετά επέστρεψε στη Γη.

Στη Δημοκρατία του Εκουαδόρ συνέβη μια άλλη μοναδική περίπτωση. Κάποιος άνθρωπος άπιστος σκεπτικιστής και υλιστής ήτανε καθισμένος στο βάθος του κήπου του. Ένας σκάφος προσγειώθηκε σε μικρή απόσταση, τον κάλεσαν να ανεβεί και τον πήγαν στον πλανήτη Δία. Εκεί έμειναν κάποιες μέρες.

Γνώρισε έναν καταπληκτικό πολιτισμό. Τον προσκάλεσαν να παραμείνει αλλά αυτός τους είπε: «Πρέπει να επιστρέψω για να μιλήσω στους Γήινους και πρέπει να δώσω μαρτυρία γι’ αυτό που είδα και άκουσα εδώ».

Επέστρεψε στο Εκουαδόρ και από τότε αφιερώθηκε να μελετά τη Γνώση.
Οι εξωγήινοι υπάρχουν και θα υπάρχουν πάντα. Πριν οι κάτοικοι της Γης μάθουν τις πρώτες βάσεις των μαθηματικών οι ταξιδιώτες του διαστήματος ήδη ταξίδευαν δια μέσου του αμετάβλητου απείρου.

Αν ήθελαν μπορούσαν να καταστρέψουν τη Γη και να την κάνουν να πετάξει σε κομμάτια αλλά δεν είναι καταστρεπτικοί. Έρχονται με την πρόθεση να μας βοηθήσουν στην παραμονή του μεγάλου κατακλυσμού που έρχεται. Έρχονται για να μας βοηθήσουν. Κάποιοι από αυτούς έχουν παραμείνει κρυφά σε διάφορα μέρη της Γης και περιμένουν την κατάλληλη στιγμή για να μπουν σε δραστηριότητα.

Για παράδειγμα: Στην Ανταρκτική υπάρχει μια υπόγεια πόλη όπου ζει μια ομάδα από εξωγήινους, ανθρώπους που έχουν έρθει από το μπλε  γαλαξία (γαλαξία Azul), άνθρωποι με γαλάζιο δέρμα. Προφανώς έχουν χτίσει την πόλη κάτω από τους πάγους. Έχουν κάθε είδους ανέσεις, ατομικό φωτισμό κλπ., απολαμβάνουν την ομορφιά είναι σοφοί από τη φύση τους και ένας βασιλιάς πολύ σοφός τους κυβερνά.

Πολύ σύντομα θα έρθουν, όταν η καταστροφή θα πλησιάσει, οι αναφερόμενοι άνθρωποι του γαλάζιου γαλαξία θα περπατήσουν στους δρόμους των πόλεων προσπαθώντας να βοηθήσουν αυτούς που θα παραμείνουν. Πριν η μεγάλη παγκόσμια πυρκαγιά καταβροχθίσει την επιφάνεια της Γης, οι άνθρωποι του γαλάζιου γαλαξία θα είναι παρόντες για να διδάξουν στην ανθρωπότητα τον ευθύ δρόμο (τον κάθετο δρόμο). Εκείνοι που θα τους ακούσουν εκείνες τις μέρες θα σωθούν ολοκληρωτικά.

Samael Aun Weor